Verbouwing

Update 23-11-2025

Wat hadden we toch in gedachten dat we veel zouden gaan doen de afgelopen 3 drie maanden, maar hoe anders kan het lopen. In het vorige verhaal heb ik al verteld wat er allemaal gebeurde waardoor we niet aan de keuken zijn begonnen. Ondertussen hebben we besloten om de keuken nog even te laten wachten en andere dingen af te maken. Dat betekend nog dingen doen in huis maar ook in de tuin en laat ik daar dan maar beginnen.

Veel te laat hebben we een nieuw veldje aangelegd met aardbeien planten. Dit is dan het tweede veldje, er komt volgend jaar nog een derde veldje. Het zijn in elk veldje ongeveer 50 planten. Na volgend jaar laten we aan de oudste planten uitlopers groeien. De oude planten gaan er dan uit en daar voor in de plaats komen dan de nieuwe uitlopers. Zo hebben we altijd rond de 150 planten van 1 tot 3 jaar oud. Zo blijven we vernieuwen en hebben we altijd planten die aardbeien geven. We hebben in een winkel ook nieuwe aardbeienplanten gekocht. Omdat de aardbeien die wij hebben alleen in het voorjaar vruchten geven hebben we een paar planten gekocht die langer door dragen zodat we ook de hele zomer door nog verse aardbeien kunnen eten. Angela houd alles wat er in de kas moet gebeuren bij. Een tijdje terug heeft ze de tomatenplanten getopt zodat de tomaten die er nog aan hingen nog rijp konden worden maar dat er geen nieuwe meer tot ontwikkeling zouden komen. Zelf tot deze week heeft ze nog kunnen plukken van sommige planten, vooral van een soort cherrytomaten bleven maar vruchten komen. Barry’s Crazy Cherry heten deze en geven gele tomaatjes. Klein en lekker. In de groente bak hadden we nog bloemkool planten staan, maar de bloemkolen werden maar niet echt groot. Eerst zag het er veel belovend uit. Maar dan schoten ze ineens en was er niks meer over van de bloemkool. We hebben een paar bloemkooltjes geoogst voordat ze konden schieten maar die waren dan niet veel groten dan een tennisbal. Verder hebben we niet veel uit de groente tuin gehaald dit jaar. Een paar courgettes en wat prei. Veel meer was het niet. We hebben nu een tweede bak gemaakt, misschien volgen er nog een paar voordat het nieuwe seizoen begint. Angela heeft in de bestaande plantenbak knoflook in de grond gedaan, voor een mooie oogst volgend jaar. De plantenbak is weer schoongemaakt en bedekt met mulch

In de siertuin zijn we ook best goed bezig. Toen de ouders van Angela bij ons waren hebben we het figuur in onze tuin uitgezet. Het figuur dat het hoofdthema moet worden in de tuin, wordt uiteindelijk gevormd door paden die we maken met verschillend materiaal. Er zal een deel zijn dat verhard gaat worden maar er zullen ook delen zijn die alleen houtschors zullen krijgen of misschien gekleurde kiezel. De toekomst zal het leren. Maar de contouren worden ook gevormd door de planten. En daar zijn we dan ook al druk mee bezig geweest. Al die planten die we in 2 jaar verzameld hebben, veelal gekregen van familie en een beetje gekocht, hebben zich kunnen ontwikkelen. Zo hebben we nu al bijna honderd planten een nieuwe plaats kunnen geven zonder dat we in de perken grote lege plekken achter laten. Maar we hebben ook de cipressen, die we de laatste keer in Siebengewald hebben kunnen meenemen, een plaats gegeven. Deze bomen zullen straks belangrijk zijn in ons ontwerp. Ze geven belangrijke punten aan en zorgen dat er duidelijke zichtlijnen zullen zijn. Het zal nog wel even duren voordat ons idee helemaal uitgewerkt is maar er is nu wel een goed begin gemaakt.

En we zijn weer binnen begonnen. We zijn begonnen op de achterste zolder. De achterkant van het dak was wel al netjes geïsoleerd en afgewerkt met gipsplaten, nu hebben we ook de voorkant gedaan. Toen ik de achterkant van het huis gedaan heb was de gedachte dat het zomer zou worden en dat juist het dak op het zuiden van het huis het belangrijkst was. Maar nu het winter gaat worden is het zeker zo belangrijk dat ook de noordkant van het huis geïsoleerd wordt. Daar zijn we dus mee begonnen. Alles goed geïsoleerd en gipsplaten er voor. Het luik aan de voorkant, wat vroeger de enige manier was om op de zolder te komen, was natuurlijk niet echt tocht dicht. Om dat probleem op te lossen hebben we XPS platen gekocht. Dat zijn stevige schuimplaten die goed isoleren die ik met een paar latten aan elkaar heb gemaakt. Zo heb ik een plaat gemaakt die precies voor het luik past waardoor het nu niet meer tocht. Toen ik toch bezig was heb ik ook maar zo’n plaat gemaakt voor de tussendeur, tussen de zolder en de logeerkamer. Zo wordt alles steeds behaaglijker.

De overloop gaat afgemaakt worden. Alle muren krijgen een strakke afwerking en de balustrade bij de trap wordt gemaakt. De overloop was altijd nog een beetje gevaarlijk omdat er nog geen balustrade was. Die hebben we nu wel gemaakt. Eerst in z’n geheel in elkaar gezet en toen geplaatst. Stevig vast gezet tegen de muur en op de grond. Toen ook nog een stukje balustrade gemaakt aan de zijkant en die vast gemaakt aan de pilaar aan het einde van de trapleuning. Het geheel is heel stevig geworden en het is nu veilig op de overloop. De deur van onze slaapkamer moest worden omgeruild, dat was een links draaiende deur en moest een rechtsdraaiende deur zijn. en in de douche blijkt de watervaste verf toch niet zo watervast als we hadden gehoopt. We gaan dus toch tegels tegen de muren doen. De tegels en ook de deuren hebben we gehaald bij de Brico-depot ook een deur om de bestaande deur tussen de kamer en het halletje onder aan de trap te vervangen. Die oude deur heb ik passend gemaakt en geplaatst tussen de overloop en de zolder die we nog niet geïsoleerd hebben. Die zolder is net zo koud of net zo warm als dat het buiten is, dus voor de winter zou de doorgang naar die zolder een verschrikkelijk tochtgat zijn. De deur die er nu tussen staat houdt de kou toch enigszins tegen. Verder gaan we voorlopig door met afwerken van de ruimtes die al “klaar” zijn. Dat is dan dus nog afwerken langs het plafond van de badkamer, de inloopkast verder schilderen en de lades maken. De deur en de doorgang naar de inloopkast van de slaapkamer aftimmeren en dus de overloop, de trap en het halletje onder aan de trap mooi maken, behangen/schilderen. Daar krijgen we de tijd tot de kerstvakantie wel mee gevuld.

Voor de kerstsfeer hebben we lampjes voor buiten aan het huis gekocht. Een snoer van 40 meter en op elke centimeter zit een lampje. Dat zijn dus heel veel lampjes. Afgelopen week heb ik het snoer bevestigd. Het zit aan de voorkant van het huis vastgemaakt aan de regengoot waardoor de voorgevel van het huis mooi verlicht wordt. Aan de zijkant loopt het nog verder langs de houtschop en nog aan het dak van mijn zagerij. Kerst wordt ook in Pierrefitte een beetje lichter. Voor binnen heeft Angela wat kleine poppetjes gekocht, ik dacht dat het Gnooms waren maar het zijn hulpelfjes van de kerstman, Lutin heten ze, evengoed leuk. Alles om toch een beetje kerstsfeer te creëren.

Ondertussen is hier de herfst over gegaan in de winter. De dagtemperaturen van 20 graden die we nog lange tijd hadden zijn nu ver te zoeken. Daarvoor in de plaats is nu nachtvorst gekomen en sneeuw. De sneeuw is een dag blijven liggen wat betekende dat onze zonnepanelen, helemaal bedekt met sneeuw, dus een hele dag helemaal niks opgewekt hebben. Maar nu is het weer wat warmer en de zon heeft de sneeuw op de panelen gesmolten.

Update 13-08-2025

Ik heb het in het vorige stukje al gezegd, wat we nog allemaal moeten doen op de logeerkamer. Dus het is nu alleen een herhaling van wat ik de vorige keer al schreef. We hebben de muren en het dak van de logeerkamer geschilderd. Dak olijfgroen en muren roze we hebben het fotobehang besteld bij Wall-Art waar ze veel mooi behang hebben. Ze zijn ook snel want binnen een paar dagen hadden we het behang binnen. Het was niet zo groot, ongeveer 1.5 bij 2 meter, want door de vorm van de muren paste een grotere niet. Zoals beloofd hebben we een schilderij van Monet gekozen.

De kleuren die we al gekozen hadden voor de muren en het dak passen precies bij de kleuren van het behang. Toen moest alleen het kliklaminaat nog. Omdat het gratis was hebben we als ondergrond vilt gebruikt. Het laminaat lag al een paar weken te wachten. Het lag dan wel in de garage maar vanwege het warme weer, dat ook doordringt in de garage dacht ik dat het wel voldoende had geacclimatiseerd. Ik mag wel zeggen dat ik aardig wat ervaring heb met laminaat vloeren leggen. Ik alle huizen waar ik heb gewoond heb ik zo ongeveer wel kliklaminaat gelegd. Dus ik dacht dit gaan we snel even doen, zeker omdat de ruimte een vierkant is met alleen een nis op het einde. Ik had extra veel aandacht besteed aan de eerste rij. De ruimte is dan wel vierkant, maar de hoeken zijn toch niet allemaal 90 graden.

De eerste rij moest dus scheef gezaagd worden en bij de deur naar de zolder een beetje breder. Daarna hebben we de ruimte tussen die eerste rij en de muur heel goed opgevuld zodat het leggen van de volgende rijen lekker vlot zou gaan zonder dat we het geheel scheef konden duwen. Wat er gebeurde heb ik niet kunnen ontdekken maar bij de 7^e en 8^e rij kregen we het niet meer in elkaar geklikt. Aan de kanten zat het netjes maar in de midden hadden we ruimte over. We hebben het weer uit elkaar gehaald en opnieuw gedaan. Heel erg goed opgelet dat het overal netjes in elkaar zit. Toen zat het wel goed na 8 rijen maar toen begon het bij de 10^e rij weer moeilijk te doen. En wat we ook deden, super goed aankloppen en nakijken dat er nergens kieren zaten, het wilde niet. We hebben uiteindelijk de vloer liggen maar het was een worsteling. We hadden de plinten ook in huis. Die heb ik er gelijk tegenaan geplaatst zodat het klaar is. Daarna hebben we ook de overloop belegd met de zelfde laminaat. Dat was een veel kleiner oppervlak maar ook daar koste het veel moeite om het laminaat goed te leggen. Uiteindelijk ligt het allemaal.

Toen konden we eindelijk beginnen met het inrichten. We hadden besloten om een bed die we al heel lang geleden meegenomen hadden op deze kamer te zetten. We hadden ook wat latten bodems dus we dachten dat we wel een bed konden samenstellen. Dat was dus niet zo. We hadden wel een voeteneind en een hoofdeind maar geen zijkanten. Alles afgezocht maar nee, geen zijkanten van het bed. We hebben toen maar besloten om 2 planken van 2 meter te kopen, 3 cm dik en 20 cm breed. Ik heb de planken spiegelglad geschuurd en daarna hebben we ze gebeitst. Nu past het bed ook ineens nog beter in de kamer omdat de balken en ook de deur naar de zolder met de zelfde beits gebeitst is. De lattenbodems pasten gelukkig wel. Als nachtkastjes gebruiken we 2 Ikea-kastjes die we al hadden. Alleen vonden we de witte kastjes niet passen in de kamer. Daarbij was een kastje ook al lelijk vergeeld. Ze zijn dus oud roze geworden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ze wel heel erg roze vind maar voor nu is het goed. We hebben nog een andere ladekast en een rekje om wat kleren op te hangen op de kamer gezet en een rekje met wat leesvoer en spellen. We hebben nog een bank/slaapbank in bestelling, die hebben we nog niet maar die komt in de nis te staan bij het fotobehang. We hebben nog een tapijt op de vloer gelegd en wat door Angela eigen gemaakte kunst neergezet. Nu kunnen de eerste gasten maar komen. En ondanks dat het bij ons nu elke dag ruim boven de dertig graden is, blijft het door de goede isolatie redelijk goed uit te houden. We zorgen wel dat de gordijntjes van de Velux raam dicht zijn en het raam zelf ook. Alleen ’s nachts zetten we het raam open zodat er frisse lucht binnen kan.

We hebben als verwarming voorlopig alleen nog maar een kachel in de kamer. Dat hadden we afgelopen winter ook al en dat is heel goed te doen maar daarvoor moet je wel hout hebben. Dat moeten we nog altijd kopen, en daarvoor hebben we een goed adres gevonden. Goed hout, eiken en beuken. En hij komt het altijd brengen met zijn kleine vrachtwagentje. Als we vijf kuub bestellen past dat net op zijn vrachtwagentje. Ik zeg wel kuub maar het heet hier stere. Het is wel 1 bij 1 bij 1 meter, maar omdat er natuurlijk veel lucht tussen zit mag je het geen kuub hout zeggen, daarom heeft het een andere naam, namelijk stere. Angela had weer contact gehad met de goede man en uiteindelijk zijn we overeen gekomen dat we 15 stere hout kopen. Hij had geen tijd om het te brengen, pas in november had hij weer tijd, dus we moeten het wel zelf halen. Vandaag hebben we de eerste aanhangwagen opgehaald. Optijd gegaan en ook weer op tijd terug want het is vandaag heet. Er zijn voorspellingen die zeggen dat het 40 graden moet worden. Dat is mij toch ook een beetje gortig. Om dat hout te kunnen halen en daarna te kunnen opslaan, moesten we nog wat dingen doen eerst. Er stond nog altijd een ladekast op de aanhangwagen. Die hebben we dan ook maar binnen gezet. Nu we de logeerkamer hebben ingericht is er weer een beetje plaats gekomen en die plek is nu weer bezet met de ladekast. De kar was toen leeg, maar de plek waar het hout moet komen te liggen was in de loop van de tijd vol komen te liggen met dingen die naar de stort moesten.

Nu de kar leeg was konden we de rotzooi opladen en wegbrengen. De Décèterie, zeg maar de milieu-straat, waar we naar toe moeten daarvoor ligt in Dompierre. Dik 10 minuten rijden dus dat gaat wel. Fijn geregeld daar. Net als in Nederland doen ze hier ook afval scheiden. Daarvoor is een bult gemaakt waar je met de auto met aanhangwagen op kunt rijden, waar dan containers tegenaan staan waar je je afval in kunt storten. Medewerkers van de Décèterie zijn vriendelijk en helpen mee, maar omdat er veel mensen met veel rotzooi zijn, hadden ze het erg druk. Uiteindelijk weer alles in de juiste bak gedumpt en konden we weer naar huis. Het kost helemaal niks, hier in Frankrijk, dat is wel heel fijn. En legitimeren of zo hoeft ook helemaal niet. Niemand stelt vragen, ook al kom ik met mijn auto met Nederlands kenteken. De kar was dus weer leeg en nu konden we dan hout gaan halen. Vandaag de eerste keer op en neer gereden, nog een paar ritten te gaan.

Morgen krijgen we weer bezoek, Tamara, Ziva en Zane komen een paar dagen en een paar dagen later komen Natasja, Mark en Mara ook nog. Dan zit de BB even vol, maar super gezellig.

Update 31-07-2025

Oei, dat is wel heel lang geleden dat ik nog eens iets geschreven heb. We hebben ook verschillende weken gehad dat we niks gedaan hebben, door verschillende oorzaken, en dan valt er ook niet zo veel te vertellen. Eerst de excuses waarom het zo lang geleden is dat er een update kwam. We zijn naar Nederland geweest voor het jaarlijkse familieweekend. Samen met de kinderen en kleinkinderen zijn we een weekend weg geweest, en wel naar Florenville aan de Franse grens in de Belgische Ardennen. Altijd weer een erg gezellig weekend met de hele familie met vaste onderdelen zoals de pasta op vrijdag avond, de BBQ op zaterdag en een quiz. Verder is het vooral “niks moet en alles mag”.

Als we dan in Nederland zijn, gaan we natuurlijk op bezoek bij familie en hebben we meestal wel een afspraak bij de doktersassistente. Verder was het ook Vaderdag en dat hebben we in Siebengewald met de hele familie van Angela gevierd.

In de afgelopen 2 maanden hebben we ook best wel veel bezoek gehad in Frankrijk. Nadat Geert en Elke met de kinderen hier zijn geweest hebben we nog bezoek gehad van Pascal en Inge en de kinderen en Cassandra is samen met Josja en de kinderen een aantal dagen hier geweest. Heel gezellig allemaal en daarmee is het nog niet klaar. Midden augustus krijgen we Tamara Ziva en Zane nog een paar dagen op bezoek en ook Natasja en Mark en Mara komen nog langs in augustus. en Demi die met Ralf op vakantie is in Frankrijk komt volgende week ook nog bij ons langs. Zo hebben we best veel bezoek, wat we alleen maar heel fijn vinden. Maar het betekend ook dat het werken aan de verbouwing er vaak onder lijdt. En eerlijkheid gebied mij ook om te vertellen dat we ook de tour de France willen volgen en dat we de interessante wedstrijden van Wimbledon hebben bekeken en dan werkt ook niet mee aan het voltooien van de verbouwing.

We wilden voor al die visite de eerste logeerkamer zo snel mogelijk klaar hebben. Maar zoals we al eerder hebben ervaren duurt het verbouwen altijd veel langer dan gedacht. We hadden de logeerkamer nog niet klaar toen Geert met familie kwam. Hij was niet klaar toen Pascal kwam. Hij was nog steeds niet klaar toen Cassandra kwam. Demi komt volgende week, dan zal het ook nog niet helemaal klaar zijn, maar we hebben beloofd dat de logeerkamer klaar is als Tamara komt, en dat zij de eerste gasten in onze nieuwe logeerkamer zullen zijn.

Maar hoe ver zijn we dan?

Op dit moment is de logeerkamer een afgesloten kamer. Het hele dak is geïsoleerd met 20 cm glaswol en afgewerkt met gipsplaten. De bestaande muren zijn ook mooi afgewerkt. Er zijn 2 gevels, allebei geen buitenmuren. Een gevel is de afscheiding met het stukje zolder dat zolder blijft, en waar we nog wat spullen kunnen opslaan. De andere gevel hebben we zelf geplaatst en is de afscheiding met de overloop. Daarvoor heb ik eerst een framewerk gemaakt tussen het halletje waar de trap naar boven komt en de nieuwe kamer. Daarna hebben we dat framewerk bekleed met gipsplaten. Dat natuurlijk aan beide kanten, de ene kant om het halletje en het trappenhuis mooi af te werken, de andere kant is de andere gevel in de logeerkamer. De muren aan voor en achterzijde van ons huis zijn buitenmuren die we natuurlijk eerst weer geïsoleerd hebben. Overal hebben we te maken met het balkenwerk dat overal netjes moet aansluiten aan de gipsplaten. De deur tussen het halletje en de logeerkamer, dat was ook weer zo’n uitdaging. Direct links boven aan de trap hadden we die deur gepland. Maar omdat de balken ons in de weg zaten moesten we wat anders verzinnen. Nu hebben we nog een klein stukje toegevoegd aan het halletje, ten koste van de logeer kamer. Dat zorgde er voor dat de balken niet meer in de weg zaten voor de deur. Het zorgde er ook voor dat we nog mooi hoekje hebben om iets extra’s neer te zetten in de hal en op de logeerkamer is daardoor een plek ontstaan waar de bank/slaapbank perfect zal gaan passen.

De deur is wel op een plek geplaatst dat het schuine van het dak in de weg zit. Daarom moest ik een hoek uit de deur halen. De deuren die hier in Frankrijk worden verkocht zijn altijd inclusief deurpost. Het voordeel is dat de deur al is opgehangen aan de scharnieren en dat het slot al is gemonteerd. Dat past dus altijd precies.

Omdat deze kamer als thema Monet zal hebben, gaan we de scheidingswand naar de hal/trappenhuis behangen met een fotobehang met een schilderij van Monet. De verdere kleuren die we op deze kamer gaan gebruiken zal passen bij het pallet van Monet. Dat past dan weer bij de kleuren die we in de hal boven, het trappenhuis en het gangetje onder hebben gebruikt/gaan gebruiken. De andere logeerkamer, die we boven nog gaan maken zal het thema van Goch hebben. De kleuren van Monet en van Goch komen redelijk overeen, dus later zullen de kleuren van de overloop ook weer passen bij de andere logeerkamer.

Nadat alle gipsplaten op hun plaats zaten en Angela alles heeft aangesmeerd met stuc, moet het nog extra glad gemaakt worden door het allemaal te schuren. Dat is me toch een klote werk. Alles zit uiteindelijk onder het witte stof en overal waar je in huis loopt laat je witte sporen achter. Maar voor een mooi resultaat moeten we het toch doen. Met pijn in armen en rug hebben we ook dit deel van het proces afgewerkt en nu zijn we dan zo ver dat we gaan kleuren. Angela is op de overloop al begonnen. Om overal bij te kunnen hebben we het vlonder boven het trappenhuis weer teruggeplaatst. Dat ging nog, maar daarvoor moesten we wel een deel van de scheidingswand nog vrij van gipsplaten houden. We hebben zelfs nog een vlondertje gemaakt om het laatste beetje van de trap nog te bedekken zodat er geen ongelukken konden gebeuren tijdens het stuccen en het verven. Het dak hadden we al eerder mimosa geel gemaakt, de wanden boven worden olijfgroen, de wanden naar beneden langs de trap wordt een tint lichter groen. De Olijfgroene kleur komt ook terug op de slaapkamer, en wel tegen het dak, de muren worden verschillende tinten roze, een heel lichte tint roze op de muren aan de donkerste kant van de kamer, oud roze op de lichtere muren, waar ook het fotobehang op komt.

Op de vloer leggen we gewoon laminaat. Dat hebben we ook al in huis dus als alles een kleurtje heeft kunnen we gelijk door met de vloer. Ook de lamp die we hebben uitgezocht hebben we in huis zodat we alles helemaal af kunnen maken. Met nog een weekje of zo werken moeten we wel aan het inrichten zijn.

Wat de zonnepanelen betreft hebben we op 6 juni te horen gekregen dat we een contract krijgen met EDF, onze elektriciteitsleverancier. Lodovic Verscheure van Alhena liet ons weten dat zonder controle van Enedis het systeem was goedgekeurd. Hij heeft een afspraak gemaakt om de laatste dingetjes nog af te handelen. We kregen een USB Stick met alle documenten en foto’s die nodig waren. We zouden het contract nog krijgen van EDF, die moeten we dan ondertekenen en dan zou het klaar zijn. Vanaf 6 juni is de teller dus beginnen te tellen in ons voordeel. Het bleek dat er toch nog een formulier aangeleverd moest worden, welke we dachten goed aangeleverd te hebben, maar vandaag hebben we toch weer een bericht gekregen dat het formulier niet goed was, dus hebben we de hulp van Alhena nogmaals ingeroepen. Het zal nu wel allemaal goed komen maar wat kunnen ze toch moeilijk doen hier.

De teller loopt en het weer werkt goed mee. In totaal hebben we sinds 6-6 al 2000KW geupload, waar we ongeveer 12 ct per KW voor krijgen. Toch leuk.

En om ook nog een eind te breien aan het verhaal over mijn telefoon. Uiteindelijk heb ik de telefoon gekregen. Google had m net voordat Cassandra bij ons een weekje kwam logeren afgeleverd in Siebengewald. Cassandra heeft m toen voor mij opgehaald, super lief van haar en meegenomen naar Pierrefitte. De PPR (Post Purchase Refund) die mij beloofd was en waarover ze mij verzekerd hadden dat dat helemaal goed zou komen bleef maar uit. Na bijna 2 weken heb ik maar weer eens een mail gestuurd en toen was het wel snel geregeld. Een paar dagen daarna had ik mijn geld op de rekening. Kei goed bedrijf dat Google, ze doen wat ze je beloven. Je moet er alleen wel heel veel zelf voor doen en vooral heel veel geduld hebben.

Update 31-05-2025

We zijn vol goede moed aan de logeerkamer begonnen. Na de eerste folie heb ik stukjes hout geplaatst op de balken. Ik noem de stukjes hout studs. Het een wat langer dan de ander zodat de uiteindes van die studs redelijk gelijk komen te liggen. Toen de studs tegen het dak gemonteerd waren hebben we de isolatie geplaatst. 20 cm glaswol. Het is even prutsen met de studs, want het glaswol gaat er omheen tegen de folie aan. Als we het glaswol op de plaats hebben dan schroeven we panlatten aan de studs vast. Daarmee blijft het glaswol netjes op de plaats en aan die latten schroeven we dan later de gipsplaten vast. Maar eerst nog doen we er weer folie tegen. Dit keer is het damp dichte folie. Zo blijft de isolatie netjes droog. Wordt vanuit de buitenkant niet nat omdat er folie tussen de pannen en het glaswol zit. Wordt van de binnen kant niet nat omdat ook daar folie zit, zelfs de vocht in de lucht kan niet aan de isolatie komen. Zou er toch nog vocht zitten in de isolatie dan kan het door de damp open folie, die tegen de pannen zit, toch nog ontsnappen naar buiten toe.

Op deze manier hebben we aan een kant alle isolatie al tegen het dak van de slaapkamer zitten en aan de andere kant de helft. Waar de trap naar boven komt hebben we het dak al helemaal klaar. Met gipsplaten er tegen en al. Zelfs al een kleur gegeven. Dit wilden we eerst af hebben omdat het dak boven de trap moeilijk te bereiken was. Ik heb daarvoor verzonnen dat ik een deel van de vloer weer terug moest leggen. Dat kon makkelijk omdat ik nog voldoende van de oorspronkelijke balken had liggen en ook van de planken die oorspronkelijk de zoldervloer vormden had ik er nog voldoende bewaard. In kon de balken in de oorspronkelijke gaten in de muur leggen. Die waren nog niet dicht gesmeerd. En aan de andere kant kon ik ze op de dikke balk leggen. Zo heb ik een plateau gemaakt waar we gemakkelijk op konden bewegen, zonder dat we het eng vonden.

Voor de werkzaamheden in de nok moest natuurlijk het steiger worden geplaatst. En met het tijdelijke plateau keken we vanaf de steiger ook niet zo ver naar beneden, het trapgat in. Dus dat scheelde ook al weer, iets meer gevoel van veiligheid. Omdat we nu als een slangenmens naar boven moeten kruipen, het plateau boven de trap maakt het naar boven lopen onmogelijk, wilden we zo snel mogelijk alles klaar hebben in het halletje boven aan de trap.

Dus volle focus op dat deel. De gipsplaten tegen het plafond, nadat we alles goed geïsoleerd hadden. Het Velux dakraam weer vrij gemaakt en alle naden en schroeven geplamuurd. En toen hebben we het geverfd.

We willen de kamers boven een thema geven, de ene kamer wordt de van Goch kamer en de andere kamer wordt Monet, beide schilders die in het laatste deel van de 19^e eeuw schilderden. We willen de kamers zonnig en zomers maken. vandaar dat we voor de hal ook al een mooie zonnige zomerse kleur hebben uitgekozen.

Daarna konden we vlug verder met de logeerkamer. Het plateau boven de trap hebben we weer afgebroken en het steiger verplaatst. Op de logeerkamer het zelfde verhaal. Folie, studs, glaswol, weer folie en gipsplaten. We worden er langzamerhand steeds handiger in dus de vorderingen per dag zijn ook steeds groter. De aansluiting van de gipsplaten tegen de houten spanten is wel wat arbeidsintensiever. De spanten zijn dus van die oude boomstammen. Daar is niks recht aan. Wil je de gipsplaten toch enigszins mooi laten aansluiten, moet je de kant van de platen net zo krom maken dan de balken. We hebben op Instagram gezien hoe mensen zoiets doen. dan moet je de plaat zo goed mogelijk op de juiste plaats plaatsen. Dan ga je met een ringetje aan de slag. Gewoon een ringetje dat je gebruikt bij boutjes en moertjes. Je plaatst dat ringetje op de plaat met de zijkant van dat ringetje tegen de balk aan. Als je dan een potlood in het gat van de ring zet en je beweegt de ring land de balk, dan kun je de grillige vorm van de balk precies overnemen op de gipsplaat. Voorwaarde is wel dat de kromming van de balk niet groter is dan de rand van de ring. Dat was natuurlijk bij ons wel het geval. Met zo’n ringetje kun je hooguit een centimeter variatie overnemen, maar bij ons zijn de balken soms wel 4 of 5 cm krom. Ik snap dat dit een beetje een moeilijk verhaal is maar het betekend eigenlijk dat we op sommige plaatsten wel 4 of 5 cm van de gipsplaat af moesten halen, en op andere plaatsen helemaal niks om zo de gipsplaat mooi aan te laten sluiten. Uiteindelijk is het gelukt om de vorm van de balken over te zetten op de plaat en konden we met de multi-tool de plaat in de juiste vorm snijden. Het duurt allemaal wat langer maar het resultaat is dan ook mooi.

We kwamen er toch achter dat het halen van onze deadline niet meer mogelijk was. We wilden de logeerkamer zo ver klaar hebben voor dat Geert en Elke met de kinderen op bezoek zouden komen. Toen we wisten dat het niet meer zou lukken hebben we eerst onze nieuwe slaapkamer helemaal af gemaakt. We hadden het nieuwe bed nog niet opgezet en er lag nog best veel spullen op de kamer. Om slaapplaats te maken moesten we de nieuwe slaapkamer wel gereed maken, zodat wij daar zouden kunnen slapen. Dus we hebben de logeerkamer gelaten voor wat het is en hebben ons op de slaapkamer gericht.

De vloer moest nog een keer gebeitst worden en een muur en een deel van het plafond wilden we nog een andere kleur geven. Toen dat allemaal gebeurd was, de lampjes bij het bed opgehangen en het bed opgebouwd, konden we onze slaapplek in de toekomstige keuken verruilen voor de nieuwe slaapkamer. Daardoor was er plak voor Naomi, Demi en Jarno om te slapen. Elke en Geert konden in de caravan slapen. Ze zijn op zaterdagavond laat aangekomen, zijn de zondag gebleven, hebben genoten van het mooie weer en de mooie omgeving. We hebben samen lekker ge-BBQ-d en toen zijn ze op maandag morgen weer verder gereden naar hun vakantiebestemming. Wij zijn daarna verder gegaan in de tuin, want dat werd hoog tijd.

Even nog een update wat betreft de zonnepanelen. Ze doen heel goed wat ze moeten doen. Ze zijn nu ongeveer 50 dagen aangesloten en hebben al ruim 2000kw opgewekt. Maar we hebben nog steeds niet de goedkeuring van Enedis. Gisteren nog aan Alhena gevraagd hoelang dit nog gaat duren. Ook zij konden mij dat niet vertellen, enkel dat Enedis altijd veel tijd nodig heeft. Enedis zelf hebben we het ook al gevraagd maar die geven helemaal geen antwoord. Dus ondanks dat de panelen veel stroom opwekken, waar wij ook bijna 90% van injecteren op het net, draait de meter nog niet en levert het ons niets op. Je moet met dit soort dingen veel geduld hebben in Frankrijk.

Update 04-05-2025

Voordat we aan de logeer kamer zijn begonnen hebben we toch nog wat kleine dingetjes gedaan in de badkamer/inloopkast. De tegels zijn ingewassen en in de badkamer heb ik hier en daar wat gekit. Zoals gezegd hebben we de juiste afwerklatjes voor aan het plafond nog niet kunnen vinden dus dat kunnen we nog niet afmaken. De inloopkast moet nog geverfd worden en de lades moeten nog gemaakt worden maar dat laten we nu even voor wat het is.

We zijn een verdieping hoger gegaan en zijn begonnen met het isoleren van het dak, daar waar de eerste logeerkamer moet komen. Om de situatie even te schetsen, we hebben een dak waar je vanaf de zolder zo tegen de pannen aan kijkt. Dat dak rust op een houten constructie, niet gemaakt van mooie recht gezaagde balken maar van stammen hout, zoals je dat in een heel oud huis mag verwachten. De ene wat dikker en krommer dan de andere.

We hebben de balken zo ver als we er bij kunnen behandeld zodat er geen beestjes meer in kruipen. Daarna hebben we het dak bekleed met een waterdichte, dampdoorlatende folie.

Het volgende dat we moesten doen was een constructie maken om straks de gipsplaten tegen aan te schroeven. Die komen zo’n 20 cm van de spanten af te liggen en die tussenliggende ruimte vullen we met 20 cm dik glaswol. Zo hopen we een logeer kamer te maken die in de zomer, als de zon pal op het dak staat te branden, nog steeds enigszins koel is en in de winter ook nog aangenaam te verwarmen is. Dat alles natuurlijk ook om de ruimtes onder ook aangenaam te houden. Heel veel opgewekte warmte verdwijnt bij niet geïsoleerde huizen door het dak naar buiten, en zeker bij ons waar je tussen de pannen door zo naar buiten kunt kijken. De dakpannen op ons dak zijn rechte, platte gebakken pannen, die bijna drie dubbel op het dak liggen. Ze zijn erg breekbaar, hebben we ervaren met het plaatsen van de zonnepanelen en veel kleiner dan de pannen die we in Nederland kennen. De panlatten waar de pannen aan hangen liggen dan ook veel dichter bij elkaar. Vanaf de bovenkant is het een goed gesloten dak, want het wordt niet nat binnen, hoe hard het ook regent. Maar als ik ’s avonds laat Roef nog uitlaat kan ik buiten precies zien of ik misschien het licht op de zolder nog aan heb staan. Het licht schijnt langs alle pannen door naar buiten. Alsof je naar de sterrenhemel kijkt. Dus isoleren is wel nodig.

Door de kromme en niet overal even dikke spanten gaat er veel tijd verloren om een constructie te maken waar straks de gipsplaten toch enigszins recht tegen aan kunnen worden geschroefd. De spanten verdwijnen helemaal achter de gipsplaten, de gordingen blijven deels zichtbaar. Verder is er dan nog een houten constructie die de gordingen dragen en die blijft wel helemaal zichtbaar. Dat moet straks toch die mooie oude sfeer geven, ondanks dat het allemaal met strakke platen is afgewerkt. We zullen de komende week nog wel bezig zijn met het dak. Een grote uitdaging is nog het dak boven de trap. Ik ben toch al geen held op het steiger, dus hoe we dat nog gaan oplossen laten we de volgende keer weer zien.

Update 01-05-2025

Als je dan denkt dat het allemaal zo goed als klaar is blijkt dat er toch nog altijd van alles gedaan moet worden. In de badkamer moesten nog de plinten geplaatst worden. Onder aan de muur gaan we tegels plaatsen. We hadden bij de Brico Depot alle plinten meegenomen die ze hadden liggen. Dat waren er niet genoeg maar dan konden we tenminste een groot deel al af maken. We komen nog vaker bij de Brico Depot dus dan nemen we wel weer plinten mee. Het plafond willen we ook afwerken in de hoeken. Gewoon rechte latjes zou helemaal goed zijn. Het liefst zou ik die ook van piepschuim hebben, daarvan zijn allerlei afwerk hoekjes te krijgen, maar we konden er tot nog toe geen vinden bij de bouwmarkten.

Angela heeft de plinten geplaatst en een dag daarna ook gevoegd. Ik moet ze nog kitten maar die kit hadden we nog niet in huis.

In de zelfde ruimte waar de badkamer gemaakt is komt ook nog de inloopkast. Het hout dat we daarvoor nodig hebben, hebben we de laatste keer vanuit Nederland meegenomen. Heel veel platen MDF. Gekocht bij Hornbach, dat is ongeveer de helft goedkoper dan hier in Frankrijk. Dat was wel weer een heleboel ruimte in de aanhangwagen en ook veel gewicht. Als je daarbij optelt dat we ook nog een tweepersoons bed hadden gekocht in Nederland die we ook mee moesten meenemen, dan snap je wel dat er van onze spullen die nog steeds in Nederland staan niet veel mee kon deze keer. Ooit zal de dag komen dat we de laatste spullen mee kunnen nemen maar het zal nog wel een tijdje duren. Toch blij dat we gekozen hebben om alles zelf te verhuizen met de aanhangwagen. Daardoor hebben we ook de gelegenheid om nog van alles te kopen in Nederland, als blijkt dat het daar goedkoper is dan in Frankrijk.

De inloopkast maken. Ik had natuurlijk in SketchUp allang een tekening gemaakt hoe het er allemaal uit moest komen te zien. Voordat we er echt aan begonnen heb ik de tekeningen nog eens goed nagekeken en bijgewerkt zodat het tot de millimeter ook zou gaan passen. Nou ja tot de millimeter… het komt natuurlijk in een ruimte te staan die niet bepaald overal even recht is, dus het is toch een beetje passen en meten. Het wordt een inloopkast met aan de ene kant allemaal legplanken, van vloer tot plafond en 2,75 meter breed, daar tegenover komt 2 meter hangkast. Een meter breed met een hangroede op hoogte zodat lange jurken en jassen passen. Daarlangs een meter hangkast met twee roedes voor bloezen en broeken.

Aan beide kanten komen er lades, onder de hang gedeeltes komt een grote en wat diepere la, aan de andere kant, onder de leg planken maken we per kast 3 lades, in totaal komen daar dan 9 lades. Ik denk dat we heel veel onderbroeken en sokken moeten kopen om de lades te vullen. Het op maat maken van de platen gaat perfect met de liniaal en cirkelzaag van DeWalt. Binnen een paar dagen hebben Angela en ik de hele kast in elkaar gezet. Alleen de lades moeten nog gemaakt worden. Toen de kast op zijn plaats stond kon ik de laatste tegels ook leggen, het zijn de zelfde tegels als in de badkamer die ik aansluitend heb gelegd. Omdat ze dus moesten aansluiten op de tegels in de badkamer moest ik ook daar beginnen. Dat is voor aan in de inloopkast. Hoe ga ik dat nou doen, de tegels naar het einde van de kast moeten er toch ook in. Het enige wat ik kon verzinnen was dat ik de tegels zou leggen en Angela ze op maat zou snijden en mij dan aangaf.

Toen de afstand tussen mij en Angela groter werd dan twee armlengtes hebben we de tegels op een hondje gelegd en zo kon ik ze naar mij toe trekken. Het filmpje op Insta was een groot succes. Uiteindelijk hebben we een plank gelegd op de pas gelegde tegels waarover ik terug ben kunnen komen. Komende week komen de ladegeleiders en dan kan ik de lades gaan maken en plaatsen. De nieuw gelegde tegels moeten nog worden gevoegd en er moet nog gekit worden. We zijn gisteren weer naar de Brico Depot geweest om de laatste plint-tegels te halen maar helaas, ze hadden er maar 4 op voorraad dus dat moeten we nog even uitstellen. We hebben nu wel gekozen om de deuren die ze op voorraad hadden toch maar te kiezen. We hadden eigenlijk andere uitgekozen maar vanaf de eerste keer dat we in die winkel komen zijn er maar een paar op voorraad maar natuurlijk net niet de juiste maat of niet goed om draaiend. Ze zeggen daar wel dat ze weer op voorraad komen maar dat duurt ondertussen zo lang dat we er geen vertrouwen meer in hebben. En omdat we in het hele huis wel de zelfde deuren willen hebben, hebben we nu dan toch maar gekozen voor deuren waarvan ze er voldoende hebben. Naar de Brico Depot nemen we Roef altijd mee. Er zijn wel meer mensen die met hun hond naar de bouwmarkt gaan dus dat is heel gewoon. En iedereen is altijd zo aardig voor Roef. Ze willen allemaal even aaien en vinden hem allemaal “gentile”.

Komende week gaan we beginnen aan een logeerkamer op de zolder. Eind mei komt Geert met zijn familie op bezoek en dan willen we die zo ver hebben dat ze daar kunnen slapen. Het zal een race tegen de klok worden. Daarna ga ik de laden maken voor in de inloopkast.

De soap van de zonnepanelen heeft een volgende hoofdstuk. Monsieur Verscheure, de directeur van Alhena, het bedrijf dat de panelen heeft aangesloten op het net is 2 weken achter elkaar bij ons geweest om er voor te zorgen dat we goede aarde hebben. Daarvoor heeft hij eerst een pin in de grond geslagen van een meter. Dat bleek niet afdoende te zijn. Hij is toen de week er na weer terug gekomen met nog een pin, nu van anderhalve meter en ook die is de grond in geslagen. Ook aangesloten aan de aarde van ons elektriciteitsnet en toen was het … bijna goed. Maar we hebben het er bij gelaten. Er van uitgaande dat Enedis uiteindelijk niet komt keuren. Ook weer volgend meneer Verscheure heeft Enedis de laatste tijd al veel meer dan gemiddeld gecontroleerd. Ze doen dat als steekproef en ligt het in de lijn der verwachting dat ze niet komen. Wel ben ik nog altijd aan het wachten op documenten die we nog moeten tekenen. Die moeten dan door Enedis naar ons gestuurd worden maar er gebeurd niks. Ik ben benieuwd of de stroom die we nu het net in duwen ooit betaald krijgen. Ik meen gelezen te hebben dat we het wel betaald krijgen, maar volgens Lodovic Verscheure begint de teller pas te tellen als de papieren ondertekend zijn. We gaan het zien.

Update 15-04-2025

Een week hard doorgewerkt in de badkamer. En het is mooi geworden. Maar daarvoor hebben we wel wat moeten doen. We zijn begonnen met het schuren van de muren. Daar kregen we het heel aardig glad mee. Het was maar hier en daar nodig om nog wat bij te werken met stuc, om de laatste putjes weg te werken. Toen kon er een kleurtje op de muren. We begonnen met de delen die wit moesten worden, of eigenlijk de muren die wit moesten blijven. We hebben zeg maar de helft van de muren met witte latex geverfd. En ook het plafond is met witte latex behandeld. Ondertussen dat Angela daar mee bezig was kon ik beginnen met het betegelen van de wc. Een muur van vloer tot plafond, de andere muren een meter hoog. Ook hier heb ik de clips gebruikt om de tegels heel precies gelijk te krijgen. Ik ben heel tevreden over hoe dat werkt met die clips. Zo mooi gelijk als met die clips zou ik het zonder nooit gekregen hebben.

Angela is na het witten verder gegaan met de muren die een kleur moesten krijgen. We hebben bij Epodex een systeem gekocht waarmee we een mooi effect konden creëren en het ook nog waterdicht konden maken. Eerst moest er een zwarte ondergrond op de muren. Dit is nodig om het uiteindelijke effect te krijgen. Daar komt dan een laag op die de kleur heeft die we wilden hebben. Dat is een beetje brons-achtig. Niet een dekkende kleur maar een beetje gevlamd waar hier en daar de ondergrond in meer of mindere mate doorheen schijnt. Het was voor ons pionieren. Nog nooit zoiets gedaan. Op de filmpjes die we gekeken hebben leek het allemaal eenvoudig te gaan maar dat moet in de praktijk dan nog maar blijken. Het was dus even uitzoeken en proberen maar het lukte heel aardig. Angela kreeg gauw genoeg in de gaten hoe ze het moest doen om het gewenste effect te krijgen. En het resultaat is verbluffend, echt super mooi. Als laatste moest er nog een PU-laag op. Dit om het helemaal waterdicht te maken. We zijn superblij met het resultaat. Het is geen goedkope verf maar het is de prijs echt wel waard. Ondertussen had ik de elektrische verwarming opgehangen en de tegels op de wc gevoegd, dus die ruimte is ook bijna klaar.

Toen alles gedroogd was konden we gaan inrichten. Een dikke plank die voorheen in dit huis dienst had gedaan als schap of werkplek hebben we hergebruikt. Angela heeft die al een tijdje terug geschuurd en gebeitst. Nu was het zo ver dat we hem op z’n plaats konden leggen. Deze plank gaat in onze badkamer dienst doen als wastafel. Een mooie waskom en bronzen kraan maken het compleet. Alles past geweldig goed bij de kleur op de muur. De sifon onder de wastafel en ook de afvoerbuis die in de muur verdwijnt hebben we zwart gespoten. Toen kon ook de spiegel worden opgehangen en aangesloten, zodat het licht rondom kan schijnen en het verwarmingselement het centrale deel van de spiegel vrij kan houden van waterdamp.

De wc kon op z’n plek gehangen worden. Toen de tegels geplaatst en gevoegd waren was dat nog het laatste wat moest gebeuren om het toilet ook werkend te maken. In principe niet zo’n moeilijke klus. Het was even goed opletten hoe ik de buizen op de juiste lengte moest maken. een buisje die het waterreservoir verbind met de pot, en een die de pot dan weer verbind met het riool. Het moet allemaal wel precies passen. Maar het ging allemaal redelijk makkelijk. Ik vind het onvoorstelbaar dat zo’n pot aan 2 draadeinden hangt en dan het gewicht kan dragen als je er op gaat zitten. Toen het allemaal klaar was ben ik heel voorzichtig gaan zitten om te testen of ie mij kon houden. En natuurlijk ging dat goed. Is er tenslotte voor gemaakt. Met doorspoelen lekte het eerst nog even maar dat was snel gefikst. Hiermee hebben we nu ook een werkend toilet in onze nieuwe badkamer.

In de douche hebben we de mengkraan en sproeikop geïnstalleerd, ook allemaal in de zelfde bronzen kleur als de kraan op de wastafel. Ik heb randen langs alle muren nog gekit, zodat het allemaal waterdicht is, uiteindelijk komen daar nog plinten tegenaan om het allemaal af te maken.

We hebben in de badkamer een kast gemaakt met gipsbetonblokken. Dat wil zeggen, twee muurtje en een dakje er op en daar moesten nog planken in komen. Een paar planken om wat mooie spullen neer te zetten. En ook op het toilet moest nog een plank komen. Daar hebben we mooi hout voor gekocht wat we in de zelfde kleur gebeitst hebben dan de wastafel, de plankjes is de kast worden gedragen door latjes waar ik een mooi kantje aan gefreesd heb, de planken heb ik de voorkant rond af gefreesd. Het is bijna klaar. Nog wat details en dan kunnen we door met het maken van de inloopkast. Tot zover, heel tevreden met het resultaat.

Vorige week maandag zijn de monteurs van Alhena gekomen om de zonnepanelen aan te sluiten op het net. Ze waren al op tijd hier dus ik dacht, met een beetje doorwerken zijn ze wel voor de middag klaar. Ze hadden toch wat meet tijd nodig.

Anders dan in Nederland zijn er onder de omvormer twee boxen opgehangen. In de eerste box is voor elke string aan zonnepanelen een onderbreker aangesloten. Dat is dus nog voordat de opgewekte stroom naar de omvormer gaat. We hebben 2 strings, eentje met 8 en een met 12 panelen. In die box zitten dus 2 onderbrekers aangesloten. Dan gaat de stroom naar de omvormer en na de omvormer is weer een onderbreker aangesloten. Die zit in de 2^e box. Dan gaat de stroom door een kabel naar de meterkast. Ook daar is weer een onderbreker aangesloten. Dat moest, zo kreeg ik te horen, omdat de kabel tussen omvormer en meterkast langer dan 3 meter is. Bij meting bleek ook dat we helemaal geen aarde hebben. We hebben natuurlijk wel grond, ongeveer 1.5 hectare maar ik bedoel nu de aarde van de elektrische installatie. Die moeten we wel laten maken omdat anders de zonnepanelen installatie nooit wordt goedgekeurd.

Het vervolg van het zonnepanelen traject is namelijk dat de directeur van Alhena komende donderdag weer op bezoek komt. Dan worden nog wat formulieren opgemaakt en getekend. Die moeten dan nog naar Enedis, dat is zeg maar de Enexis van Frankrijk. Als dat gebeurt is wordt er een afspraak gemaakt voor een bezoek van een controleur van Enedis die de hele installatie nog komt nakijken. Als die het dan goed vind, dan pas zijn we officieel leverancier van elektriciteit. Ik heb wel ooit eens ergens gelezen dat alle stroom die we geleverd hebben voordat het hele administratieve geneuzel afgehandeld is, uiteindelijk wel wordt betaald.

De eerste dagen dat de panelen op het net aangesloten waren was het mooi zonnig weer en hebben we al kunnen zien wat ze op een dag kunnen produceren. Met veel zon leveren ze tussen de 45 en 50 kilowatt op. Dat is heel aardig, al zeg ik het zelf. Daarvan leveren we heel wat aan EDF, onze energie leverancier. We gebruiken zelf per dag zo’n 7 a 8 KW. Al heb ik in de 2 dagen dat we nu een elektrische boiler hebben wel gezien dat dat een energieslurper is.

Update 06-04-2025

13-3-2025

Het was de bedoeling dat we de badkamer nu ongeveer klaar zouden hebben maar dat is niet helemaal gelukt. Wat in het vorige stukje al beschreven hebben we toch voor een deel wel gedaan. Alle muurtjes die we verzonnen hebben staan er nu en alles heeft een laag stuc gekregen. Ook het plafond is glad gemaakt. De muren van de douchecel is helemaal bekleed met Kerdi-doek wat het geheel waterdicht maakt. Zou er ergens nog een lek zijn in de afwerklaag dan worden de muren nog niet nat want de kerdidoek heeft een waterdicht coconnetje van de douchecel gemaakt.

Het bleek daarna wel weer wat lastiger om die muur toch nog mooi glad te krijgen. Angela heeft veel tijd besteed om er toch maar het beste van te maken. Het is dus niet dat we niks gedaan hebben. We zijn ook weer naar de bouwmarkt geweest, waar we alle benodigdheden gehaald hebben voor het afmaken van de badkamer. Tegels hadden we al langer geleden gekocht maar nu hebben we ook de tegellijm gehaald. Wel zo handig als je wilt tegelen. Ook de afwerkrandjes hebben we nu in huis en we hebben het hout gekocht waar we de schapjes voor het kastje van gaan maken en het plateautje bij de wc. Omdat we nog niet helemaal zo ver waren had ik het hout nog even op de aanhangwagen laten liggen. Die kar heeft een huif dus die plank ligt droog en het regende niet eens dus dacht dat het geen kwaad kon. Toen Angela een paar dagen laten keek, was het hout toch wel krom getrokken. Nu ligt het binnen en hoop ik dat het nog goed komt met die plank.

En toen kwamen Jacqueline en Carel bij ons langs. Op de terugweg van Spanje naar huis. Vandaar dat we niet veel meer gedaan hebben tenminste niet meer in de badkamer. Wel in de tuin, daar hebben ze ons heel goed geholpen.

6-4-2025

Ondertussen zijn we weer 2 weken in Nederland geweest, samen met het bezoek van Carel en Jacqueline waren we dus zo’n kleine drie weken niet bezig met verbouwen. Dan is daar ook niet veel over te vertellen. Maar we zijn weer terug en deze week zijn we weer verder gegaan met de badkamer. De druk om het nu af te maken is ook wat groter geworden omdat de ketel, die voorheen voor warm water zorgde het heeft af laten weten. Misschien dat het is dat zo’n ketel toch eigenlijk vooral bedoeld is voor centrale verwarming, of dat het overschakelen van de grote tank naar flessen gas niet helemaal goed is gegaan, maar sinds we met flessen gas werken hebben alleen maar problemen met de ketel gehad. Nu hebben we ook weer een monteur laten komen maar die kon hem met al zijn kennis niet meer aan de praat krijgen. Na van alles gemeten te hebben en zelfs het moederbord te hebben uitgewisseld was het probleem niet opgelost. Het zou aan de drukregelaar liggen of aan de fles gas, daar zou water in zitten, maar na het uitwisselen deze onderdelen was het probleem nog steeds aanwezig. Uiteindelijk hebben we geen werkende ketel meer. Het is toch de bedoeling dat we in de toekomst geen gas meer gebruiken, alleen voor de BBQ. Warm water voor de douche gaan we met een grote boiler maken en in de keuken krijgen we een close-in boiler. In de badkamer hebben we ondertussen de muren voor een tweede keer behandeld. De grootste oneffenheden zijn nu weggewerkt. De muren en het plafond zijn al redelijk glad. Morgen gaan we met het schuurmachine die we van Geert hebben mogen lenen het geheel schuren. Daarmee krijgen we het bijna glad. Er zullen nog wat plekjes zijn de we nog moeten bijwerken maar daarna is het goed om te worden geschilder. De tegels op de vloer konden ook al geplaatst worden. Omdat in de ruimte verschillende muurtjes staan waardoor aparte ruimtes worden gecreëerd, zoals de wc en de douche, was het wel een puzzel om de tegels op de juiste manier te leggen, zodat in elke ruimte de verdeling van de tegels klopte. We wilden natuurlijk geen kleine streepjes tegel langs een muur over houden en links en rechts toch ongeveer een even brede tegel. Die puzzel hebben we gemaakt met een heel aardig resultaat. Ik heb voor het eerst gebruik gemaakt van clips die de tegels in hoogte precies uitlijnen waardoor het mooi leggen van de tegels een stuk makkelijker is. Het heeft wel wat tijd gekost, omdat de kleine ruimtes mij dwongen om mij in allerlei bochten te wringen. Nadat ik gisteren nog de voegen gevuld heb zijn we heel tevreden met het resultaat. Het geeft goede moed voor het volgende, namelijk het betegelen van de muren van het toilet.

Update 02-03-2025

Langzaam maar zeker gaat het er op lijken dat we een slaapkamer met badkamer gaan krijgen. Angela heeft het schilderen in de slaapkamer afgerond. Alle muren zijn roze, op een muur na die hebben we behangen. Het donkere behang steekt mooi af tegen de roze kleur. De houten delen, zoals de balk tegen het plafond, de trap die vanuit de slaapkamer zichtbaar is de vensterbanken en natuurlijk de vloer maken het geheel mooi en warm. We hebben de vloer nog niet gebeitst, daarmee wachten we nog tot de badkamer helemaal klaar is.

We moeten vanaf gisteren altijd door de slaapkamer om in de badkamer te komen. De badkamer is namelijk gemaakt in een deel van het huis dat eerst een schuurtje was. De enige manier om daar binnen te komen was via een deur in de buitengevel. Wij hebben een doorgang gemaakt vanuit de slaapkamer naar dat schuurtje en sinds deze week hebben we de doorgang in de buitengevel dicht gemaakt. Die buitendeur hebben we veelvuldig gebruikt als we in de badkamer aan het werken waren. Nu gaat dat dus net meer. Maar even beginnen waar we waren aan het einde van het vorige verhaal.

Het plafond in de badkamer hadden we er dus in. Een muurtje van de wc hadden we ook al staan. Daarna hebben we het muurtje voor de inloopdouche geplaatst en een tweede muurtje om de wc helemaal af te maken. Er was nog een raampje tussen de badkamer en de ruimte er achter, waar nu mijn zaagmachines staan. Ook dat hebben we dicht gemaakt. Daarna hebben we de buitenmuur aan de achterkant geïsoleerd en afgetimmerd met gipsplaten. Voor de douche hebben we speciale platen gekocht die wat beter geschikt zijn voor de natte ruimte. Voor degene die zich zorgen maken over gipsplaten in de douche, op de gipsplaten gaan we straks kerdi-doek bevestigen wat de douche in een waterdichte cel moet veranderen. Later gaan we daar nog een waterdichte coating op aanbrengen, dus het komt wel goed.

Daarna konden we verder met het aftimmeren van de spoelinrichting van de hang-wc, met een plankje bovenop. Toen was de muur aan de zijkant aan de beurt. Die gaan we van de andere kant uit isoleren om in de badkamer ruimte te besparen. Aan de andere kant van die muur is een ruimte die mijn werkplaats gaan worden. Daar is het niet zo erg om wat ruimte in te leveren ten behoeve van de isolatie. Aan die zijkant komt de wastafel, en langs de wastafel nog een kast voor wat badkamerspullen. We maken die kast door ook 2 muurtjes te metselen waartussen de plankjes worden geplaatst. Deze plankjes passen dan weer bij de plank van de wastafel en het plankje op de spoelinrichting van de wc. Daarna was de voorkant van de ruimte aan de beurt. Aan deze kant was de deur naar buiten. Die hebben we nu dus dicht gemetseld. Doordat we dikke muren hebben, kregen we het plan om in die ruimte van de deuropening een nis te maken. De deuropening is met 2 muurtjes dicht gemaakt waartussen glaswol. En daarvoor, aan de binnenkant, is dan nogmaals isolatie aangebracht met gipsplaten. Uiteindelijk komen daar weer de kasten van inloopkast voor te staan.

Angela is ondertussen al weer begonnen met het glad maken van de muren. Elke dag wat , want het is best zwaar werk en onze niet getrainde lichamen protesteren als we te veel uren het zelfde doen. Al met al hebben we best veel gedaan de laatste weken. De ruimte is ondertussen omgetoverd van een schuurtje naar iets wat al de vormen van een badkamer heeft. Als de muren glad zijn kunnen we de tegels gaan leggen en de muren kleurtjes geven. Daarna alles installeren, de douche, de wc en de wastafel. Dan nog de verwarming en de spiegel ophangen, de lampen aansluiten en dan lijkt het toch echt een badkamer te worden.

Update 09-02-2025

De afgelopen week is Angela begonnen met het schilderen van de muren en plafond van de slaapkamer. Het behang dat we online hebben uitgezocht en besteld, is geleverd. We hebben een stukje van het behang meegenomen naar BricoMarche om de juiste kleur tex er bij te vinden. Het is een zacht roze kleur geworden en daar is Angela mee aan de gang gegaan. Het plafond is al roze, de muren moeten grotendeels nog. Toen het nog nat was vond ik het wel erg roze, maar Angela was erg enthousiast. En ik moet zeggen, nu het opgedroogd is dat het een heel mooie zachte kleur is. Licht maar toch warm.

Zeker hoe het nu nog afsteekt tegen de kille witte muren die nog gedaan moeten worden is het een mooie warme kleur. Het behang dat we hebben uitgezocht is overwegend erg donker blauw. Er slingeren glimmende stroken overheen die de kleur weerkaatsen van de spullen in de buurt. Omdat we geen profs zijn in het behangen hebben we de op muur waar het behang tegen aan komt donkerblauwe stroken gemaakt, precies daar waar het behang tegen elkaar aan moet komen. Zo hopen we dat eventuele foutjes die we maken met behangen niet te veel opvallen. Zou het behang niet goed tegen elkaar aan zijn geplakt tegen een witte muur dan zou je dat wel heel goed kunnen zien, zeker met zo’n donker behang dat we hebben uitgekozen. Zo komt de slaapkamer steeds meer af. De randjes bij de ramen zijn nu ook gekit, zodat die er ook strak uitzien als straks alles getext en behangen is, gaan de plinten er nog tegen en zal de vloer nog gebeitst worden. Er is nog wat te doen maar het vordert nu toch echt wel.

In de badkamer heb ik nog een laatste aanpassing gedaan aan de elektra. De indeling was in de loop van de tijd veranderd en daarvoor moesten de punten voor de lampen ook nog aangepast worden. Toen dat gebeurd was kon ik de isolatie in het plafond doen en hebben we de gipsplaten tegen de balken geschroefd. Dat is nu ook helemaal klaar. Voor het verversen van de lucht heb ik een buis aangesloten aan een roostertje in het plafond. Dat gaat worden aangesloten aan een mechanische ventilatie systeem Ik ga komende week verder met het plaatsen van de muurtjes van de douche en de wc.

Voor kerst hebben we twee mannen van de vrijwillige brandweer aan de deur gehad. Die komen elk jaar om een kleine bijdrage te innen en daar krijg je dan een kalender voor terug. Daar konden we in vinden wanneer onze naamdag is, schijnbaar hier in Frankrijk nog belangrijk, maar er staan ook veel kleine advertenties op van bedrijven hier in de buurt. Zo ook advertenties van elektro-installateurs. Angela heeft ze allemaal uitgezocht en allemaal aangeschreven in een poging om onze zonnepanelen toch aangesloten te krijgen. Van de zes bedrijven die Angela aangeschreven had hebben we van twee een reactie gekregen. Eentje die ons liet weten ons niet te kunnen (willen) helpen, maar gelukkig ook eentje die om wat meer info vroeg. Dat hebben we gegeven in de hoop dat deze installateur niet alsnog zou besluiten ons niet te kunnen helpen. Het is namelijk zo dat als je zelf al de zonnepanelen hebt geplaatst, er geen installateur is die ze voor je wilt aansluiten, en daarvoor een certificaat wil afgeven. En dat is nou precies wat we nodig hebben, dat certificaat. Enedis heeft de installateurs die een certificaat mogen uitschrijven ook weer gecertificeerd. Niet iedereen kan dat dus zo maar. We hebben aan Enedis alle informatie verstrekt die nodig is voor een aansluiting, behalve dat certificaat. Gelukkig, het duurde iets meer dan een week maar er kwam een reactie terug. Zelfs een offerte en de voorwaarde waaronder ze het werk willen komen doen en waarvoor ze wel en geen garantie kunnen geven. We sloegen wel driedubbel achterover hoeveel we zouden moeten betalen voor deze dienst.

Het is dus zo dat we de zonnepanelen al op het dak hebben liggen, en dat de omvormer al hangt. De kabels van panelen naar omvormer liggen er ook. Het enige wat nog moet gebeuren is een kabel leggen van omvormer naar meterkast, aansluiten en aanmelden bij Enedis. Ze hebben daar natuurlijk ook materiaal voor nodig om het allemaal veilig aan te sluiten en het certificaat zal moeten worden aangemaakt. Voor het lieve sommetje van iets meer dan € 3000,00 komt het allemaal goed. Dat is wel een flinke hap uit ons budget. Maar we moeten iets. We moeten ze wel een keer aansluiten, anders hebben we de panelen helemaal voor niks op het dak liggen en het moet goed en veilig gedaan worden. Uiteindelijk dus toch maar besloten om met deze mensen in zee te gaan, omdat er verder niemand is die het voor ons wil doen. Ook de installateur moest weer van allerlei informatie van ons hebben, bijvoorbeeld wat mijn geboorte datum en geboorte plaats is… waar heb je dat in ‘s hemelsnaam voor nodig, maar het gaat er op lijken dat, misschien begin maart al, onze zonnepanelen zullen worden aangesloten en we eindelijk onze eigen opgewekte stroom kunnen gaan gebruiken en het overschot kunnen terug leveren aan EDF (onze stroomleverancier). Hierover natuurlijk later meer.

we hadden gisteren een heel mooie zonsondergang, zoals op de foto te zien is.

Update 03-02-2025

Het dak van het stukje zolder heb ik geïsoleerd. Netjes met damp-open folie aan de dak-zijde, 20 cm glaswol en damp-dichte folie aan de binnenkant. Daar weer gipsplaten tegenaan. Daarvoor moest ik met panlatten eerst een raster maken, dat was nog wel te doen maar dan de gipsplaten naar boven krijgen. De gipsplaten die we hebben zijn best groot, namelijk 1,25 bij 2,5 meter. Via de trap gaat niet lukken omdat we de bochten niet kunnen maken, maar gelukkig hebben we een luik waar we al van alles door naar onder hebben gegooid en naar boven hebben geduwd. Het luik is groot genoeg voor de platen maar gaat het lukken om ze heel en onbeschadigd boven te krijgen?

We hebben bedacht om twee panlatten in de lengte aan de plaat vast te schroeven, zodat de plaat alvast niet kan doorbuigen. Voor de zekerheid hebben we nog een lat aan een zijkant bevestigd, zodat de plaat een stevige kant heeft waarover we de plaat naar boven kunnen schuiven. En zo kregen we de platen boven. Angela duwde ze omhoog, ik pakte ze boven aan en kon ze makkelijk de zolder op trekken. Die grote platen tegen het plafond houden om vast te schroeven was natuurlijk de volgende uitdaging. Het dak begint bij ons pas zeg maar een meter boven de vloer. We kunnen de platen dus niet op de vloer laten rusten. Dus hebben we verzonnen om een steun te maken waar de plaat op kon staan. Zo gemaakt dat de gipsplaat er niet af kan schuiven maar wel op de juiste plek tegen het dak aan geschroefd kan worden. Om de plaat verder op de plaatst te houden hebben we een andere steun, die hadden we al gebruikt met het plaatsen van de gipsplaten tegen het plafond van de slaapkamer. Ook zelf gemaakt met een paar panlatten. En zo konden we de grote platen op hun plaats houden en vast schroeven. Met wat nadenken hadden we een probleem omgetoverd tot een karwijtje dat wel te doen was.

Vloertje er in, dak geïsoleerd en afgewerkt, toen konden de spullen, die we (nog) niet nodig hebben op zolder gestald worden.

De Airco, zoals al eens eerder besproken, was een hoofdpijn dossier. Maar uiteindelijk, door veel te praten met mensen die het kunnen en het juiste gereedschap te kopen heb ik het klusje geklaard. En natuurlijk zoals dat zo vaak is, bleek het achteraf een stuk eenvoudiger dan het van te voren leek.

Angela heeft ondertussen ook niet stil gezeten. Omdat de airco klaar is, kon de laatste plaat ook tegen de muur van de slaapkamer en heeft Angela het allemaal met stuc afgewerkt en glad geschuurd. Daarna heeft ze alles nog eens nagelopen om de laatste oneffenheden nog weg te werken en alsof dat nog niet goed genoeg was heeft ze met de lamp in de hand, het licht van de lamp langs de muur schijnend, de allerlaatste imperfecties nog weggewerkt. Ondertussen hebben we besloten welke kleuren we tegen de muren en tegen het plafond willen hebben en hebben die kleuren in huis gehaald. Een muur gaan we behangen. Al het hout dat in de slaapkamer zichtbaar is heeft Angela nog een keer gebeitst. De vloer heeft ze helemaal geschuurd en ziet er nu helemaal mooi uit. En die moet dan nog gebeitst worden. Dat kan alleen maar nog mooier worden.

Terwijl Angela in de slaapkamer bezig is heb ik me bezig gehouden met de nieuwe hang wc in de badkamer. Die staat ondertussen ook op z’n plaats. Alle leidingen voor het water, in de douche, voor de wastafel en natuurlijk voor het toilet liggen op z’n plaats en aangesloten. De boiler is aangesloten. Alleen staat er nog nergens waterdruk op. We hebben namelijk alleen water in de ruimte waar nu de keuken is. Ik moet nog een leiding leggen om water helemaal aan de andere kant van het huis te krijgen. Moet ik natuurlijk wel doen voordat ik alles verstop achter gipsplaten. Nu kan ik nog zien en verhelpen als er iets lekt doordat het niet goed aangesloten is.

Update 15-01-2025

Het is alweer een paar weken geleden. We hebben dan ook een tijdje niks gedaan in huis, omdat we niet in Frankrijk waren. Voor kerst en nieuwjaar zijn we naar Nederland afgereisd waar we weer heel veel familie hebben gezien, verjaardagen hebben bijgewoond, lekker gegeten hebben, spelletjes hebben gedaan, kerstmarkt hebben bezocht, pop-quiz en top 2000 café hebben bezocht, de box hebben leeg gemaakt, boodschappen hebben gedaan en spullen voor het huis gekocht en tenslotte weer de spullen verzameld voor de terugreis naar Frankrijk. Zoals altijd hebben we weer mogen logeren bij de ouders van Angela, waarvoor we natuurlijk heel dankbaar zijn.

Ik had me echt wel zorgen gemaakt, de laatste dagen dat we in Nederland waren. Het weer in Frankrijk was wat kouder geworden en mijn nieuwe weerstation, waarvan ik op mijn mobiel de waardes kan uitlezen, ook als ik in Nederland ben, gaf aan dat de temperaturen ’s nachts wel eens de -5 graden aantikten. Afgelopen zomer had ik de buitenkraan, die eens kapotgevroren was, vervangen. Ik besefte me ineens dat ik vergeten was die buitenkraan af te sluiten. Ik leefde dus tussen hoop en vrees. Op slechte momenten zag ik het al voor me dat de kraan weer bevroren was en dat er al dagen lang volop water uit de kapotte kraan spoot, en de plaats voor ons huis vol water was gelopen, dan weer hopend dat het allemaal niet zo’n vaart zou lopen en de kraan wel een beetje vorst zou kunnen hebben.

De dag dat we naar huis gingen was het weer redelijk. In Nederland was het rustig, in Frankrijk zou het wel plaatselijk wat kunnen sneeuwen of regenen. Of we daar echt last van zouden krijgen was niet zeker. De kar was dit keer tot de nok toe gevuld. Doordat we alles uit de box hebben gehaald en bij de ouders van Angela hebben kunnen stallen, hebben we nu ook beter de mogelijkheid om de laatste gaatjes op de kar op te vullen met dozen of andere spullen. De kar was dus wel vol, maar niet super zwaar. Ik maakte me dan ook geen zorgen over de heuvels die we moeten overwinnen onderweg naar Pierrefitte. Maar dan gebeurt er altijd iets waar je geen rekening mee houdt. Precies op het lastigste stuk, net achter Luik, had een vrachtwagen een deel van zijn lading verloren en dat waren ze aan het opruimen. Daarom moest al het verkeer naar een baan, wat natuurlijk een file veroorzaakte. Dat was dus stoppen en optrekken, stoppen en optrekken. Met de aanhangwagen aan de auto, die op die heuvel eigenlijk alleen maar achteruit wil, was dat toch weer best lastig. Maar toen de we de file voorbij waren en we weer konden doorrijden hadden we het lastige stuk ook gelijk gehad.

De volgende uitdaging. Mist in de Ardennen. Soms best dichte mist, maar het heeft ons niet veel extra tijd gekost. Toen tanken in Luxemburg. Nog nooit zo druk geweest bij het tankstation. 20 minuten moeten wachten voordat we aan de beurt waren. Verder ging de reis heel vlotjes. Tot het avond werd. Het begon te regenen maar de temperatuur lag ook net onder 0. Toch merkte ik niet dat het glad werd op de weg. Het verkeer belemmerde het water om te bevriezen op de weg. Toch moest ik ook nog een stop maken en op de parkeerplaats merkte ik wel dat het wel glad was waar geen auto’s kwamen. En ook de oprit, terug de snelweg op was echt glad. Ik probeerde snelheid te maken om goed te kunnen invoegen maar de wielen spinden op de weg zonder voor meer snelheid te zorgen. Hier maakte ik me echt wel zorgen maar terug op de rijbaan bleek het niet glad te zijn en kon er gewoon gereden worden. Toch maar een beetje de snelheid aangepast, en op de baan gereden waar de meeste auto’s reden. Gelukkig ging de temperatuur langzaam iets omhoog naarmate we dichter bij huis kwamen. Uiteindelijk vroor het niet meer, was het nergens meer glad en hebben ons huis veilig en wel bereikt. Het eerste wat ik deed toen ik uit de auto stapte was de buitenkraan te checken. Gelukkig, niets aan de hand. De kraan werkte gewoon zonder ook maar een druppel te lekken. Zorgen gemaakt om niets. Later heb ik de kraan toch maar afgesloten omdat er nog meer, matige vorst zou komen.

Als we weer terug thuis zijn van een paar weken vakantie in Nederland, moeten we altijd weer even landen. De reis zelf is altijd vermoeiend, en met bijzondere omstandigheden onderweg, is het nog vermoeiender. Dus de eerste dag thuis doen we vaak niet veel. Verder had Angela ook erg veel last van spieren en pezen in onderrug en bil, waardoor ze me niet kon helpen met het leeghalen van de aanhangwagen.

Dit verhaal staat onder het kopje verbouwing, al heeft het voorgaande niet veel met verbouwen te maken. Maar geen zorgen, ik ga nog een beetje over de verbouwing vertellen. Voordat we weer verder konden met de verbouwing, moesten we eerst de aanhangwagen helemaal leeg maken. We hadden namelijk OSB platen meegenomen om op de vloer van de achterste zolder te leggen. Die platen had ik natuurlijk helemaal onder op de bodem van de aanhangwagen gelegd. En daarop stond nog het laatste deel van de keuken, die we nu dus volledig in Frankrijk hebben staan en de tuintafel, een groot zwaar blad waar we de poten van afgeschroefd hadden om beter te kunnen verhuizen.

Uiteindelijk was de kar leeg op het keukendeel na. Met geduld en verstand uitladen was het me gelukt om alle andere zware dingen op te ruimen. Bij het laatste deel van de keuken hebben we gebruik gemaakt van hondjes (plankjes met wieltjes er onder) en zo hebben we ook dat zonder al te veel moeite op zijn plaats gekregen. Toen kon ik dan beginnen met het plaatsen van de OSB platen op de zoldervloer. De leidingen voor de buitenlampen had ik ondertussen netjes in de vloer aangelegd en aangesloten. Onder die zolder is een ruimte die we de werkplaats noemen. Daar had ik al lang geleden de lampen en stopcontacten aangelegd. Omdat het de werkplaats was vond ik het niet zo erg om de leidingen tegen het plafond te leggen, maar nu de mogelijkheid er toch was heb ik die leidingen ook netjes in de zoldervloer weggewerkt.

Toen de platen er op. Door de luik aan de voorkant van het huis konden we de platen van 1,22m bij 2,44m makkelijk naar boven duwen. Heel groot is de zolder niet, maar de balken liggen natuurlijk niet op de meest ideale afstand. Het is even passen en meten om met de 4 OSB platen een mooi een strak vloertje te leggen. In de ruimte waar we onze toekomstige slaapkamer krijgen, lag, toen we het huis kochten, een laminaatvloer. Die vloer hebben we netjes afgebroken en bewaard. Zo ook de ondervloer waar de laminaatvloer op lag en ook een vochtwerende laag die daar nog onder lag. Daarbij lag er in die kamer nog ongebruikt materiaal en plinten die nooit tegen de muur geplaatst zijn. Omdat we die vloer nergens anders willen en kunnen gebruiken hebben we deze laminaat vloer nu op de zolder gelegd. Heel mooi voor de zolder, maar we hadden het toch en anders zouden we het moeten weggooien.

Omdat we best wel wat spullen vanuit Nederland hebben meegenomen die we nu nog niet kunnen gebruiken en omdat dat met toekomstige vrachtjes naar Pierrefitte zeker ook het geval zal zijn, is het nu wel fijn dat we een zolder hebben waar we spullen kunnen opslaan. Maar voordat we dat gaan doen gaan we nog eerst het dak even isoleren. Het hoeft niet warm te zijn op die zolder maar een ruimte in huis waar het ongeveer net zo koud wordt als buiten is in de winter niet zo fijn. Daarbij staat de boiler in die ruimte en in het boekje dat we bij de boiler hebben gekregen staat dat de ruimte waarin hij staat minimaal 7 graden moet zijn. En hoe hoger de omgevingstemperatuur hoe zuiniger de boiler. Dus daar ben ik nu mee bezig. Al vind ik het boven op de stijger staan nog altijd wel erg lastig.

Update 24-12-2024

Het schoonmaken van de planken was toch veel meer werk dan gedacht en ook bleek de lijm die gebruikt was taaier dan gedacht. Zoals gezegd hebben we met onze multitool dit klusje geklaard maar de zaagblaadjes die ik had bleken niet helemaal bestemd voor dit werk. De tandjes sleten heel snel af. We hielden dan een tandloos blad over maar toch wel een scherp blad waardoor toch nog wel door de lijm heen te komen was maar alleen veel minder makkelijk. Toen alle tanden van alle bladen afgesleten waren heb ik een nieuw setje zaagblaadjes gekocht, maar ook die zijn weer allemaal helemaal versleten uiteindelijk, na dagen werken heeft Angela het klusje geklaard. Alle planken vrij van lijmresten.

De vloer van de slaapkamer hebben we eerst helemaal belegd met dampdichte folie, om vocht van onderuit tegen te houden. En daarop hebben we een laag vilt gelegd. Daar komen dan de planken op. Het zijn planken met aan een lange zijde een veer en aan de andere zijde een groef en ook aan de kopse zijdes zit een veer of een groef. Omdat het al gebruikte planken zijn hebben we natuurlijk ook veel stukken die op maat zijn gezaagd. Daardoor is of de veer of de groef van de kopse kant afgezaagd. Zo hebben we dus linkse en rechtse stukken. De linkse, zonder veer, passen tegen de achtermuur, de rechtse, zonder groef passen tegen de voormuur. Het wordt dus puzzelen om de stukken zo te gebruiken dat we zo weinig mogelijk afval hebben, want het is waarschijnlijk genoeg maar er zal ook niet heel veel over blijven. De breedte van de kamer bleek precies 2 volle lengtes planken te zijn. Een plank was 2 meter 22, de kamer is 4 meter 45. De plint zal de overgebleven ruimte afdichten. Door de stukken die we hadden ook bij elkaar te zoeken, zodat een links stuk en een rechts stuk precies een volle lengte was, konden we de kamer bijna helemaal vol leggen zonder ook maar een keer te moeten zagen. Pas bij de laatste paar planken moest er een beetje gezaagd worden. Dat lag vooral aan de kamer, omdat die niet helemaal haaks is en dus een beetje smaller werd. Door dat het allemaal zo gunstig uit kwam, hebben we nu nog precies voldoende planken om in het gangetje bij de trap ook nog planken te leggen. We zijn erg blij met het resultaat. Het ziet er nu al heel mooi uit en dan gaan we de vloer nog helemaal schuren en opnieuw lakken. Dan wordt het nog mooier.

Ook in de badkamer zijn we verder gekomen. Ik heb de sleuven die ik in de vloer gemaakt had voor de afvoer weer met beton gevuld. Tot nog toe hadden we iedere keer zakken metselzand gehaald maar omdat we straks ook het terras gaan storten hebben we besloten om dan ook maar gelijk daarvoor voldoende zand te kopen. Aangeleverd in big-bags blijft het netjes op z’n plaats. 6 big-bags et grover zand, voor beton, 2 big-bags met fijn metselzand.

Voorlopig heb ik nog genoeg cement maar als ik met de vloer op het terras ga beginnen zal ik dat ook weer moeten kopen. Tot nog toe mix ik het allemaal in de kruiwagen, met de schop. Omdat het niet te veel is gaat dat nog wel. Straks moet ik wel een betonmolen hebben. De buurman had er altijd een staan. Een witte. Maar hij is zelf ook begonnen met bouwen, een garage, en nu is die witte betonmolen ineens verdwenen. Ik heb m nog niet gevraagd waar die is gebleven. Omdat die al jaren werkloos stond te kijken dacht ik dat ik m misschien wel zou kunnen overnemen. Toch nog maar eens naar vragen.

De boiler staat ondertussen ook o z’n plaats en toen ik in het boekje keek hoe ik m moest aansluiten kwam ik er achter dat ik nog het een en ander moest kopen, om het ook veilig te maken. Er moet een terugslag klep tussen en een overdruk ventiel zodat de boiler niet ontploft als het koude water wordt opgewarmd. Dat dus weer allemaal besteld en het ligt klaar om te monteren.

Voordat ik de vloerplanken, die we vanuit Nederland gaan meenemen, ga leggen op de zolder, moet ik er nog voor zorgen dat de stroom leidingen voor de lampen die rondom het huis komen op z’n plaats liggen. De gaten door de muren heb ik wel al geboord. Gelukkig viel het dit keer mee en was ik toch redelijk snel door de dikke muren.

En als ik dan zin heb om even wat anders te doen, dan pak ik de kloofbijl ter hand en maak me nog even heel erg moe op de dikke stammen die er nog liggen om gekloofd te worden. Toen we ze geleverd kregen hebben we ze wel direct op lengte gezaagd. Nu ligt het nog deels te wachten om tot handbare stukken te worden gehakt. Ik vind het wel lekker om me daar flink op moe te maken. Je hebt geen sportschool nodig zo. Een half uurtje kloven en je hebt een flinke work-out gehad.

Update 08-12-2024

Angela wordt langzaam een volleerd stucadoor. Al doen wij het wel met heel gemakkelijke stuc en hoeft het er maar heel dun op, want de platen die we als wand hebben geplaatst zijn natuurlijk al redelijk strak. Zoals ik de vorige keer al schreef was Angela bijna klaar, alleen het plafond moest nog. Toen was ze klaar met de eerste laag. Alleen de hoek waar de airco hangt (nog steeds niet aangesloten, maar daarover later meer) daar is nog een gipsplaat niet geplaatst.

Daar is dan dus ook nog niet gestuct. Toen moest die laag netjes glad worden geschuurd. Dat stoffige werkje hebben we samen gedaan en daarna heeft Angela de kleine oneffenheden die er nog waren weer glad gemaakt met stuc. Ook bij de oude balk die dwars door de kamer loopt, zeg maar van de voor gevel naar de achter gevel moest nog wat gedaan worden om het netjes af te werken. Het plafond is netjes recht nu, maar die balk is dat zeker niet. Eerst hebben we de gaten die er nog waren gevuld met pur. Dat was meer bij de muren en minder in het midden van de kamer. Angela heeft het zo mooi mogelijk afgesneden en heeft het daarna opgevuld met stuc. Nu sluit het plafond en ook de muren netjes aan bij die balk en kijken we niet tegen het isolatiemateriaal aan dat in het plafond verwerkt zit.

Het overall resultaat is waarlijk verbluffend. Ik had niet gedacht dat we, of beter gezegd vooral Angela, dat zouden kunnen. Hartstikke glad. Ik ben super trots op Angela en op het resultaat.

We zijn ook verder gegaan met andere dingen. Ik heb in de badkamer de afvoer voor de douche en de wastafel aangelegd. Misschien weet je nog dat we niet veel hoogte verschil hadden toen we de rioolbuis hebben gelegd van de badkamer naar de septic tank. Dat betekende toen ook dat ik het uiteinde van die buis in de badkamer ook zo hoog mogelijk heb neergelegd. En dat betekend dan weer dat ik voor de buizen voor de afvoer van het water van de douche en de wastafel erg weinig afschot heb. Ik heb de buizen ongeveer waterpas moeten neerleggen en dan blijven ze net voldoende onder de vloer die ik er nog op moet storten. Daar komt straks dan de waterdichte Kerdi-doek op en daar ga ik dan nog tegels op plaatsen. Was ik bijna vergeten dat ik een beluchting moest maken maar daar werd ik op tijd aan herinnerd door Geert mijn oplettende schoonbroer. Toch fijn dat mensen mee kunnen kijken op Instagram.

Ondertussen zijn we naar de BricoDepot geweest om spullen te halen voor het aanleggen van de waterleiding. Daar word je ook niet vrolijk van als je met je winkelwagentje bij de kassa aan komt. Maar ja, we moeten het toch hebben. Ook gelijk hout gekocht om vensterbanken te maken bij de ramen in de slaapkamer. En omdat ik daar meer zin in had dan in het aanleggen van het waterleidingennet heb ik de eerste vensterbank klaar en de 2^e ligt te drogen. We hebben namelijk planken gekocht die we mooi vonden om de vensterbanken mee te maken. Planken van 15 cm breed, maar de ene vensterbank is 41 cm en de andere 44cm. Ik moest dus 3 planken aan elkaar lijmen. De eerste vensterbank had ik gisteren gelijmd. Daar moest ik al mijn lijmklemmen voor gebruiken om het goed stevig tegen mekaar te drukken en recht te houden, vandaar dat ik ze niet tegelijk kon lijmen. De vensterbank die ik gisteren gelijmd had, heb ik vandaag geschuurd zodat het een mooi gladde plank is geworden. Gebeitst en geplaatst. Schitterend weer.

Ook ben ik begonnen met het schoon maken van de vloerplanken die we bij Pascal hebben kunnen meenemen. Toen hij zijn woonkamer en keuken helemaal opnieuw heeft ingericht, was die vloer over. Mooie dikke planken, die wij nu in de slaapkamer kunnen gebruiken. Ze hadden die planken alleen aan de vloer vast gelijmd. Toen we de planken van de vloer haalden bleef de lijm aan de planken zitten en trokken we een laagje cement van de vloer af. Die dikke klodders lijm moeten nu van de achterkant van de planken af.

Het blijkt dat het redelijk gaat met mijn multitool. Maar toch veel werk want ze zijn niet zuinig geweest met de lijm. Toen ik vandaag verder ben gegaan met de vensterbank is Angela verder gegaan met de vloerplanken. Zo wisselen we het werk een beetje af en blijft het ook leuk, of toch een beetje minder vervelend. Want het schoonmaken van die planken is niet het leukste werk wat er is.

De airco. Dat is een verhaal. Ik moet eerlijk bekennen, ik heb er helemaal geen verstand van en ik ben er ook huiverig voor om er zelf iets aan te doen. Was het al zo, dat ik had verwacht dat we alles zouden krijgen om het geheel te kunnen installeren. In de praktijk bleek dat toch net een beetje anders te zijn. Zo waren de leidingen die je nodig hebt om de binnen unit met de buitenunit te verbinden er niet bij en ook geen elektro kabels voor de communicatie tussen de units en om ze aan te sluiten aan de stroom. Dat heb ik ondertussen ook gekocht dus ik denk dat ik ondertussen alles heb. Ik heb voor de buitenunit een vloertje gemaakt waar ik de unit op gemonteerd heb. Nu moet het nog aangesloten worden. Omdat ik dat dus liever niet zelf doe, hebben we de installateur die we ook voor de ketel in huis hadden, gevraagd om het te komen aansluiten. Maar we kregen het antwoord dat we hier al vaker hebben gekregen. Ze doen het niet. Ze willen best bij ons een airco komen aansluiten, als we de airco ook bij hun kopen. Zulk antwoord hebben we ook al meerdere keren gekregen van elektriciens als we ze vroegen de zonnepanelen aan te sluiten. Ook die komen alleen als we ook bij hun de zonnepanelen kopen. Maar ja, die hebben we al gekocht, voor een fractie van wat ze in Frankrijk kosten. Volgens het boekje dat we bij de airco’s gekregen hebben moet je de aircobuizen eerst voorzien van een flens. Daarvoor heb je dan weer gereedschap nodig, dat ik niet heb. Verder zou, zo ver ik het begrepen had, het gas dat nodig is voor de werking in de buitenunit zijn opgeslagen. Als je dan alle buizen hebt aangesloten moet je, voordat je het gas het systeem in laat stromen, alle buizen ontdoen van zuurstof, door het vacuüm te zuigen. Het gas gaat namelijk niet samen met de zuurstof of met het vocht dat in de zuurstof zit. Ook daar heb ne gereedschap nodig dat ik niet heb. Toen ik dus het dopje van een van de buizen van de binnen unit losdraaide, om te kijken hoe ik het zou moeten aansluiten, ontsnapte daar ook gelijk gas en heb het maar weer snel vastgeschroefd. Ik dacht dat dat dopje er enkel op zat om te voorkomen dat er vuil in de leiding zou kunnen komen. Aangezien we dus waarschijnlijk geen installateur zullen vinden om de airco aan te sluiten moet ik nog wat meer kennis vergaren, wat gereedschap kopen en mij over een drempel heen zetten, dan zal het wel een keer goed komen.

Update 24-11-2024

De meesten zullen het weten, als je aan het verbouwen bent, dan lukt het bijna niet om een ruimte aan te pakken en die dan helemaal afmaken, voordat je aan de volgende begint. Zo hebben we in de toekomstige slaapkamer het plafond moeten vernieuwen, waardoor we ook op de zolder boven de slaapkamer de vloer hebben gelegd. Ook bij het aanleggen van de stroom zijn we er achter gekomen dat ik ook rekening moest houden met wat er nog allemaal achter aan komt, en dat volgens de in Frankrijk geldende regels.

Nu gebeurde het ook dat we bij het aanleggen van de watervoorziening voor de badkamer eerst toch andere dingen moeten doen. We hebben een boiler van 120 liter die ik, zoals gebruikelijk aan de muur op de achterste zolder zou hangen. Maar de muur die de boiler zou moeten dragen is van zulke slechte kwaliteit dat ik daar geen zware boiler aan durf te hangen. Ik kan geen plek vinden die, als ik er een gat in boor, vertrouwen geeft dat het iets kan dragen. Al zeker geen ton die gevuld zo’n 200 kilo weegt. Dus heb ik een standaard gekocht waar je de boiler op kunt zetten. En nu komt het, waarom ik eerst andere dingen moest doen. de vloer op die zolder wilde ik ook vernieuwen. Er lagen we heel dikke planken op maar die waren niet zo geweldig goed gelegd. Die planken eindigden niet altijd op een balk dus de uiteinden wipten allemaal. De balken zijn wel super goed. 9 x 19 cm en in goede staat, die zijn heel sterk. Ik heb ze wel gebeitst om het de houtworm wat lastiger te maken.

We hadden nog wat osb platen liggen dus heb ik het eerste stuk al dicht kunnen leggen. Daarna konden we niet verder, omdat er in geen enkele doe het zelf zaak hier in de buurt osb platen van 18mm te krijgen waren. De zolder heeft in een eerder leven dienst gedaan als opslag voor voer voor dieren. Vanaf deze zolder werd door een paar buizen het voer naar onder gestort, op deze manier werden de dieren gevoerd. Je snapt we dat er af en toe wat voer verloren gaat, als je zo op de zolder bezig bent en misschien is er ook soms geveegd op die zolder waardoor er van alles door de kieren van de vloer valt. Van de onderkant was er een plafond gemaakt tegen de balken, dus alles wat er door de kieren valt hoopt zich op, op dat plafond. En in de loop van de jaren was dat heel wat. Ik heb ongeveer 8 vuilnis zakken vol gemaakt met stukjes stro en koren wat ik tussen de balken uit heb gehaald. Geen fijn werk want het stoof flink. Maar nu heb ik die zolder ook netjes. De vloer moet nog grotendeels dicht gelegd worden met osb platen maar dat is zo gedaan. Daar waar de boiler moet komen te staan, daar is het dicht en kan ik dus verder met het aanleggen van de water voorziening voor de nieuwe badkamer.

Ondertussen is Angela doorgegaan met het stucen van de slaapkamer. Dat is bijna klaar, het plafond moet nog. Maar dat is natuurlijk het moeilijkst. Daarvoor gaan we de steiger opbouwen waardoor we er beter bij kunnen en meer bewegingsvrijheid hebben.

Ondertussen hebben we ook weer hout gekregen voor het stoken van de kachel. Eerder kregen we het in lengtes van een meter maar het was wel gekloofd waardoor we het alleen hoefden te zagen maar nu kregen we het in dikke stammen van 2 meter lang. Sommige zo dik dat het blad van onze kettingzaag met z’n 40 cm niet voldoende was om er in een keer doorheen te komen. Dikke knoeperds dus. Ik heb alles in stukken van 40 cm gezaagd en de eerste brokken met mijn nieuwe kloofbijl gekloofd, waarna Angela het gekloofde hout netjes opgestapeld heeft. Het blijkt toch wel erg zwaar werk en daarom hebben we samen de dikke niet gekloofde blokken aan de kant gelegd met een zeil er over, zodat het weer netjes is voor het huis. Dat kloven dat komt wel als ik energie over heb.

Een tijdje geleden kregen we een brief van antargaz, de firma die hier jaren geleden een grote tank van 1000 liter heeft neergezet en die altijd het gas heeft geleverd voor warm water en verwarming. Omdat wij in de toekomst op een andere manier het huis gaan verwarmen, hebben we de tank niet meer nodig. Antargaz hadden we daarvan nog niet op de hoogte gebracht, vandaar dat we een brief kregen met de vraag wat we precies wilden. Zij zijn er door de wet aan gehouden om periodiek de tank te controleren en wilden dus eigenlijk een afspraak maken voor dat onderhoud. Toen hebben we maar gezegd dat we uiteindelijk van de tank af willen maar dat we nog graag een half jaartje gebruik wilden maken van het restje gas in de tank. Enkel voor warm water omdat de radiatoren in huis al allemaal zijn verwijderd. Echter, Antargaz besloot toen toch om de tank op te komen halen, waarschijnlijk om de eerder genoemde reden, dat ze verplicht zijn onderhoud te doen als de tank blijft staan. 14 oktober zou de vrachtwagen komen om de tank op te halen. Van te voren had Antargaz ons gevraagd een formulier in te vullen. Een groot aantal vragen om de situatie precies in beeld te krijgen. We moesten een tekening maken van het huis en de locatie van de tank, hoe de vrachtwagen er bij zou kunnen en of er oneffenheden in de weg zitten. Heel uitgebreid hebben we alles in beeld gebracht en met de nodige foto’s verduidelijkt. Het versturen van deze informatie was ook nog niet zo makkelijk. Zoals veel andere instanties hier in Frankrijk stuurt Antargaz het liefst brieven per post. Ze sturen ook mails maar dan meestal met een ‘do not reply’ mailadres. Ze hebben voor elke klant op hun site een mogelijkheid om berichten en documenten up te loaden, maar wij zijn geen klant bij hun dus hebben we ook die mogelijkheid niet. Uiteindelijk hebben ze dan toch een e-mail adres doorgegeven waar we alles naar toe konden sturen, toen bleken de foto’s die we mee wilden sturen veel te groot. Het was nog even puzzelen hoe we die konden verkleinen, zodat alles met mail verstuurt kon worden.

14 oktober was de vrachtauto al op tijd hier. De chauffeur stapt uit, vroeg waar de tank stond en bekeek de situatie. De vrachtwagen stond nog half op straat, half op onze oprit, die ook deels geasfalteerd is. Daar heeft ie zijn stempels uitgezet, de kraan die hij op de wagen heeft uitgeschoven en over het schuurtje en struiken heen gestoken. De tank heeft ie losgekoppeld van de gasleiding die bij ons naar binnen gaat en de aarddraad losgetrokken. Toen de kraan verder laten zakken en de kettingen die aan de kraan hingen vastgehaakt aan de ogen op de tank. Tot mijn verbazing stond de tank gewoon los op de betonnen vloer. Niet vastgezet met schroeven. De kraan trekt de tank omhoog en alsof het niks is tilt ie m over het schuurtje, laat m netjes op de vrachtwagen zakken en zet m vast. De kraan werd weer ingevouwen en de stempels opgehaald. Klaar voor vertrek. Binnen 15 minuten nadat de vrachtwagen kwam aanrijden was hij alweer verdwenen, inclusief tank.

Nu moesten we wat gaan verzinnen voor warm water. We hadden al besloten om een gasfles met propaangas aan te schaffen. Hier in Frankrijk zijn gasflessen nog op elke hoek van de straat te krijgen. We zijn eerst naar de winkel in Pierrefitte gegaan. Daar konden we wel een fles kopen maar niet de slang en gasdrukregelaar die we moesten hebben. Dus naar de Weldom, doe het zelf zaak in Dompierre. Gasfles met propaangas, gasdrukregelaar en slang gekocht en weer naar huis. Gelukkig was er in de leiding naar de grote tank, net buiten tegen de gevel een koppeling gemaakt en daar paste de nieuw gekochte slang precies op. Alles aangesloten. Het ging van een leien dakje. De ketel weer opstarten en dan zou het weer allemaal werken. Maar helaas. De ketel had geen zin om te gaan branden. Wat ik ook probeerde de ketel vertikte het om op te starten. Uiteindelijk hebben we via Nadine het adres gekregen van de installateur die jaren geleden de ketel heeft gehangen. Hij kon gelukkig snel komen. Hij had niet veel tijd nodig om er achter te komen dat er twee drukregelaars in rij stonden. Binnen zit een afsluiter, waarvan ik dacht dat het niet meer was dan een afsluiter, maar het bleek ook een drukregelaar te zijn. Zo werkt het niet, dus een moest er uit, maar dan moet er ook een andere slang aan. De slang die we gekocht hadden, was een slang voor na de drukregelaar, de slang die we nu moesten hebben is voor direct aan de fles en die druk is veel hoger. De slang dus ook veel duurder. Maar ja, er zat niks ander op, een nieuwe slang gekocht. Die wilde ik ook netjes aansluiten, zoals ik de vorige slang ook aangesloten had. Blijkt de schroef die aan de slang zit wel de zelfde grootte heeft maar een andere spoed. Hij paste dus niet. Weer terug naar de winkel. Ik dacht dat er wel een verloopstuk zou zijn. Helaas. Het enige wat ik kon doen was de koppeling van de buis afhalen en een nieuwe koppeling met de juiste schroefdraad er aan te solderen. Vooruit dan maar, die gekocht en weer naar huis. Het is eigenlijk niet meer dan een mofje die aan de ene kant over de koperen buis past en aan de andere kant de schroefdraad. Bij thuiskomst blijkt de mof te klein. Weer terug naar de Weldom, die ondertussen door ons een topomzet hadden gehaald. Een koppelstuk met een grotere doorsnee. Helaas hebben ze niet. Een verloopstukje om de buis kleiner te maken, nee hebben ze ook niet. Toen waren mijn opties op. Geen warm water meer in huis. koud douchen… geen goed plan. Dan toch maar naar een andere doe het zelf zaak, BricoMarche in Bourbon Lancy. Daar heb ik de juiste koppeling gevonden. Die op de buis gesoldeerd en de fles aangesloten. Zou het nu allemaal gaan werken? Nee!! De ketel wilde niet opstarten. Hadden we na het ontmantelen van de radiatoren wel vaker een foutmelding bij het opstarten van de ketel, een foutmelding waar ik ondertussen een remedie voor gevonden had, nu kregen we een andere foutmelding. Er zou geen gas bij de branders komen. Nog maar een keertje de installateur laten komen. Die heeft eigenlijk niks anders gedaan dan de leiding ontlucht en toen deed ie ‘t. Hij heeft ook nog een by-pass gemaakt, die hij gemonteerd heeft tussen de in en uitgang voor de verwarming, zodat er toch weer een gesloten circuit is. Hiermee was dan de foutmelding die we eerder hadden ook opgelost.

Gelukkig heb ik goed gekeken wat de monteur heeft gedaan, want sindsdien hebben we nog geregeld de foutmelding gekregen die door te ontluchten wordt opgelost. Waar komt die lucht dan toch vandaan? We hebben het ons ook afgevraagd. Het enige dat ik me kan voorstellen is dat er nog lucht gezeten heeft in de leiding die vroeger naar het gasfornuis is gegaan. Dat is nu een loze leiding.

Update 24-10-2024

Om te beginnen het vervolg op het verhaal van de deur die niet meer open wou gaan. Ik had al gezien dat de dagschoot niet meer helemaal teruggetrokken werd als ik de klink omlaag deed. En het was duidelijk dat daar nog steeds het probleem zat. Ik heb gekeken of er iets gebeurd was met de ophanging van de deur. Zou ons huis aan het verzakken zijn? Kleine kans, het staat er al 150 jaar maar je weet het nooit zeker. Maar het leek er toch op dat het nog redelijk waterpas stond. Om er zeker van te zijn dat het kozijn niet toch een beetje naar binnen zou zijn bewogen heb ik een lat ertussen gespannen in de hoop voldoende plaats te maken, zodat de deur weer open zou gaan. Maar wat ik ook deed, de deur was dicht en dat bleef hij ook. Uiteindelijk hebben we met wat meer geweld en met een koevoet (net echte inbrekers) de deur open gekregen. Toen was de oorzaak zo duidelijk. De dagschoot van het slot ging helemaal niet meer naar binnen, wat ik ook deed. Het reageerde helemaal niet meer op de bewegingen die ik met de klink maakte. Ik heb toen toch maar het hele slot van de deur afgehaald en gekeken wat het probleem was. In het slot was er iets gebroken waardoor de beweging die de klink maakt niet meer doorgezet werd naar de dagschoot. Uiteindelijk heb ik het kapotte gedeelte er maar uitgehaald en alles terug geplaatst. Nu moeten we de deur altijd op slot doen, met de klink omhoog bewegen, om de deur dicht te maken. gelukkig werkt het slot nog wel gewoon, dus we kunnen de deur nog wel gewoon en degelijk afsluiten. Voorlopig een goeie oplossing.

Het blijft moeilijk om de aandacht te verdelen over buiten werkzaamheden en binnen werken. Maar zo af en toe doen we ook wat binnen. Zo heb ik het stroom aanleggen zo ver als we nu bij kunnen afgemaakt. Dat betekend dat in de nieuwe slaapkamer, de douche en inloopkast, de slaapkamer die we op de zolder maken en het laatste stuk zolder, in het schuurtje wat we de werkplaats noemen en in de garage die we de zagerij noemen allemaal klaar is. dat inclusief de speciale groepen die je moet aanleggen voor elektrische verwarming en voor de boiler. Ik weet niet of ik al een keer heb verteld wat de regels zijn hier in Frankrijk, hoe een elektrische installatie aan te leggen in huis. Zo moeten stopcontacten op een andere groep zitten als schakelaars en lampen. Er mogen maar 8 lampen op een groep en maar 12 stopcontacten op een groep. Dus alleen al op die ruimtes die ik nu klaar heb, heb ik 2 groepen voor lampen, 3 groepen voor stopcontacten, 2 voor de boiler en elektrische verwarming en dan nog een voor de krachtstroom voor mijn zaagtafel. De stoppenkast wordt een heel grote, dat snap je wel. Verder moet er op elke kamer een aansluiting voor data zijn dus die liggen ook op de slaapkamers.

Angela is verder gegaan met het beitsen van de balken op de zolder. Hier en daar zal ik er toch een nieuwe balk bij moeten schuiven, omdat er toch wel wat schade is door houtwormen. Als we onder de nieuwe slaapkamer , douche en inloopkast klaar hebben kunnen we ook heel snel gaan beginnen met het isoleren van het dak en het maken van een logeerkamer. Fijn voor ons en voor bezoekers.

In de slaapkamer zijn we bezig met het glad maken van de wanden. We hebben spul gekocht om op de muur te strijken, of zelfs met een roller op de muur te brengen. Daarna met een groot spackmes gladstrijken. En ik moet zeggen dat gaf al een heel aardig resultaat. Nadat we het stucwerk hebben laten rusten hebben we het geschuurd en toen was het resultaat verbluffend. Zelfs met een lamp langs de muur op schijnend is het resultaat super glad. Het duurt even maar we zijn wel blij met het resultaat. We hebben natuurlijk naar filmpjes gekeken waar wordt uitgelegd hoe zo iets werkt, en daar gaat het allemaal super snel en gemakkelijk. Dat is bij ons wel anders. Het kost best veel tijd en we ervaren het zeker niet als makkelijk, maar met zo’n resultaat is het de moeite zeker waard. Voor alle randen, hoeken en naden gebruiken we papieren banden. Dat gebruiken ze hier in Frankrijk vooral. Voor de buitenhoeken band waar twee aluminium strips op geplakt zijn waardoor het niet alleen een heel strakke maar ook een stevige hoek wordt. We moeten nog heel veel wanden en plafonds afwerken zo, dus kunnen we maar oefenen. Zoals Angela haar moeder al zei, als je alles hebt gedaan kun je het.

Verder ben ik ook bezig geweest met de airco. Heb veel gelezen en naar filmpjes gekeken en gepraat met mensen die er verstand van hebben, maar heb uiteindelijk toch besloten om ze te laten aansluiten door een professional. Ik doe zo veel mogelijk zelf, zoals het ophangen van de binnen unit en het plaatsen van de buitenunit, misschien zelfs het leggen van de buizen en de stroomvoorziening, maar het aansluiten ga ik niet zelf doen.

Update 08-10-2024

Doordat de tuin veel aandacht vraagt, hebben we niet veel gedaan aan het huis. Daarbij moest er een klusje gebeuren waar ik erg tegen aan hikte. Het maken van die afvoer. Ik was dan toch maar begonnen met het maken van de doorgangen door de fundering. We hadden wel besloten om in plaats van een staand toilet een hangend toilet te gaan plaatsen, dat zou me de nodige centimeters opleveren in hoogte, waardoor het wel net zou gaan lukken om de afvoer ook werkelijk te laten aflopen. Wesley heeft mij heel erg goed geholpen met het zware werk. Met de grote, zware trilhamer heeft hij uiteindelijk de doorgangen gemaakt, waarna we de buizen in de grond hebben gelegd.

Op een afstand van 15 meter had ik uiteindelijk maar 6 cm dat het mocht aflopen. Dat is niet veel dus heb ik de buis bijna waterpas moeten leggen. Toen het er allemaal lag, hebben we eerst geprobeerd of het ook werkelijk afliep, voordat we de gleuf weer dicht gooiden. Binnen in de nieuwe badkamer heb ik een fles water geloosd in de bocht waar de wc straks op aangesloten gaat worden, buiten stond Angela te wachten om te filmen dat het water er ook echt kwam stromen. Binnen had ik gefilmd dat ik het water in de buis liet lopen. Ik ben toen naar buiten gegaan om de hele buis te filmen waar het water door heen moet lopen en toen ik bij Angela kwam dacht ik dat het water er wel al uit zou zijn gekomen. Maar dat was niet zo. Angela was al 2 minuten aan het filmen maar er was nog niks te zien. Hmmm, probleem dachten we en waren al aan het bedenken hoe het zou komen toen het water toch eindelijk rustig uit de buis kwam lopen. Gelukkig. Nou hebben we gehoord dat het helemaal niet goed is als een riool te snel afloopt dus zullen we er maar vanuit gaan dat het nu allemaal heel goed is. We hebben niet, zoals Pascal tegen me zei, gemeten of ook werkelijk al het water er uit gelopen is maar ik denk dat het wel ongeveer zal kloppen.

Super blij dat dit nu gedaan is en werkt, hebben we spullen gekocht om verder te kunnen gaan met de badkamer. We hebben nu gasbetonblokken, tegels voor wc en vloer, wc, verwarming, boiler en waterleiding. Alleen het afvoer gootje voor de douche en de kranen naar onze smaak konden we in de Brico Depot niet vinden. Dus hebben we die op internet gezocht.

Toen ik toch eenmaal op internet bezig was, leek het me een goed idee om een klantenkaart voor Brico Depot aan te vragen. Maar daar ging het ergens fout. De kaart zou gratis zijn maar toen moest ik met mijn credit cart ineens €1,20 betalen. Niet dat ik dat zo’n groot bedrag vind, maar gratis is gratis. Dus heb ik de transactie afgebroken. En toen kon ik ineens niks meer met de credit cart. Rabobank had m geblokkeerd en toen ik de dag erna maar gebeld heb met de bank bleek dat niet Brico Depot maar een heel ander naam tevoorschijn kwam als ontvanger van die € 1,20. Dat is reden voor de bank om dan de kaart te blokkeren en ook niet meer te deblokkeren maar een nieuwe te sturen, met nieuw nummer, zodat criminelen geen criminele dingen kunnen doen. heel goed van de bank. Dus zit ik nog te wachten tot dat de kaart, via de Beltweg in Siebengewald, uiteindelijk bij ons in de bus valt. Als we die dan binnen hebben kunnen we eindelijk de spullen online bestellen die we nog nodig hebben. Daarvoor heb ik hier mijn credit cart nodig, omdat ze in Frankrijk geen Ideal kennen. We hebben wel de gleuf buiten dicht gegooid, het gat dat ik in de zagerij in de vloer heb moeten maken dicht gegooid en weer netjes afgedekt met een laag beton. Ook in de nieuwe badkamer waren gleuven gemaakt, vanwege de andere wc, die later toch niet nodig bleken. Zoals vooraan in dit stukje al gezegd zijn we vooral buiten bezig geweest. Maar vanaf komende week zullen we weer binnen verder gaan. Wat nog gezegd kan worden is dat we eindelijk het gevoel hebben dat we een stap gezet hebben in het proces om onze zonnepanelen aangesloten te krijgen.

Update 18-08-2024

Het was een warme week in Pierrefitte maar het eindigt vandaag met maar 22 graden en bewolkt en af en toe regen. We hebben deze week weer niet zo heel veel gedaan, er waren dan ook dagen bij dat het veel te warm was om überhaupt buiten te komen. Toch hebben we een begin gemaakt met de aanleg van de afvoer van de nieuwe badkamer naar de septic tank. Het blijkt nog niet zo al te gemakkelijk te zijn. ten eerste de muren en funderingen zijn bijna niet door heen te komen en dan zijn ze ook nog eens 40 to 50 cm dik. Daarmee bezig zijnde blijkt de vloer van de ruimte waar we de badkamer gaan maken veel lager te liggen dan dat we hadden gedacht. Zodoende komt de buis veel lager in de grond te liggen dan we dachten en komt die dus ook lager bij de septic tank uit, en dat is een probleem want dan komt de buis die van de badkamer af komt lager de septic tank in dan de overloop naar het vloeiveld. En dat kan niet. De septic tank is altijd gevuld tot die overloop en dus zou de buis vanuit de badkamer dan niet kunnen leeglopen. Hoe dit op te lossen weet ik nog niet precies. Ik heb al gedacht aan een hangend toilet, die heeft de uitgang aan de achterkant van de wc-pot en daarmee zou ik wel 30 cm kunnen winnen. Dat zou ook voor de wastafel geen probleem zijn, maar de afvoer van de douche kan ik niet hoger aanleggen. Die ligt in de vloer van de badkamer en bepaald daarmee hoe diep de afvoer buis moet liggen. Hoofdbrekers waar we nog geen passende oplossing voor hebben.

Ondertussen hebben we hout gekocht met het nodige hang en sluitwerk om luiken te maken voor de ramen die we een paar maanden geleden al hebben vervangen. Ik vond het weer eens fijn om met hout te werken, iets wat ik toch liever doe de dan met dikke boren door dikke muren te boren. En na wat uren werken heb je ook gelijk resultaat en dat ik ook wel weer eens leuk. Angela, die geprobeerd had om de zijkanten van de ramen aan de buitenkant van het huis aan te smeren met cement, heeft na een tijdje het opgegeven en heeft de cement die ze gemaakt had gebruikt om gaten in muren en vloeren te vullen. Zo was de cement toch niet voor niks gemaakt. Maar de ramen moeten nog steeds aan gesmeerd worden. Ik heb het ook geprobeerd, maar ook bij mij bleef de cement niet aan de muur plakken. Als ik het gevoel had dat ik toch een stuk al aardig met cement besmeerd had, en ik er nog eens overheen ging met de troffel om het glad te strijken viel er weer een heel plakkaat af en kon ik weer opnieuw beginnen. Zoals gezegd heeft de aangemaakt cement een andere bestemming gekregen en konden we ons helemaal richten op de luiken. Toen ik er eentje klaar had is Angela begonnen met het schilderen. We hebben een mooie oud blauwe kleur uitgezocht. Die moet straks mooi gaan passen bij de kleur die we op de muren gaan strijken en de kleuren van de ramen. Als versiering gaat Angela er ook nog een Franse lelie op schilderen zodat het helemaal bij ons Franse huisje gaat passen. Over schilderen gesproken, Angela is ook begonnen met het beitsen van de balken op de zolder. Voordat we het dak gaan isoleren willen we alle balken gebeitst hebben. Ook alle leidingen die over de zolder lopen moeten dan op hun plaats liggen zoals de elektriciteit en waterleidingen. Zo moet straks alles netjes achter de gipsplaten zijn weggewerkt, en de balken, donker gebeitst, tegen een lichte achtergrond mooi uitkomen.

Update 27-07-2024

Het was een warme week, nog niet heel warm maar toch wel lekker warm. Dat heel warme krijgen we volgende week. Er wordt dagen met 35+ verwacht. Pffff, dat wordt vooral binnen blijven.

Wat hebben we gedaan deze week. De airco’s zijn nog niet geleverd. Volgens de track and trace is het wel bij de vervoerder maar die zal de weg naar Pierrefitte nog niet gevonden hebben. Ik heb aan de binnenkant de ramen ven de slaapkamer verder afgewerkt met gipsplaten, terwijl Angela aan de buitenkant al wat heeft aangesmeerd met cement. Voor binnen moeten we nu alleen nog de vensterbanken kopen. Dat worden flinke vensterbanken. We hadden al dikke muren en daar is nu nog eens dik 11 cm bij gekomen vanwege de isolatie en gipsplaten. De vensterbank wordt zo zo’n 45 cm, en met een kleine oversteek dus wel 50 cm. Daar kun je nog eens iets op zetten.

Verder hebben we alles weer eens opgeruimd. Alles weer terug op de plaats zodat we het bij de volgende klus weer van de plaats af kunnen halen. Maar soms is het toch goed om alles weer eens op te ruimen. In de toekomstige badkamer/inloopkast hebben we alle obstakels weg gehaald. Deze ruimte is in het verleden gebruikt geweest als opslagruimte. Aan de muur zaten stevige haken bevestigd waar ongetwijfeld schappen op hebben gelegen en aan het plafond zaten tientallen haken bevestigd om dingen aan op te hangen. Ik denk dat er aardig wat hammen aan gehangen hebben. Toen we het huis kochten stonden er nog wat kasten en in de hoek stond een ijzeren rek waar wel een 50 flessen wijn in konden worden bewaard. Toen de ruimte leeg was hebben we ons plan uitgetekend op de grond en tegen de muren. En al doende kwamen we er achter dat het beter was om de wastafel niet tegen de ene maar 90 graden te draaien en tegen de andere muur te plaatsen. Het betekend dat ik de elektriciteit, die ik al had aangelegd een klein beetje moet veranderen. Geen probleem. Toen gekeken waar de waterleidingen en afvoer allemaal moeten komen en afgetekend op de grond. Angela is op zoek gegaan naar de juiste boiler voor de warmwater voorziening. Er is nog al wat keuze. Hoeveel liter, welke brandstof gas of elektrisch, hoe geïsoleerd, of een doorstroom boiler, noem maar op. Je kunt er zelfs een kiezen die werkt met een warmtepomp, goedkoop in gebruik maar duur in de aanschaf. Nu nog de juiste keuze maken.

Verder heb ik maar eens de auto gewassen. Toen we vrijdag morgen het gras weer eens gemaaid hadden, met de bosmaaier de kantjes bijgewerkt hadden ging Angela verder met het snoeien van de te weelderig groeiende struiken en heb ik de auto gewassen. Die was al maanden niet meer schoongemaakt en dus was het wel weer eens nodig. Altijd toch wel fijn om in een schone auto te kunnen stappen. Al zitten we niet veel in de auto. Als we in Frankrijk zijn staat de auto vooral stil, wordt alleen gebruikt om boodschappen te doen. Zoals het ene van Thiesen betaamd, houd ik natuurlijk bij wat het verbruik van de auto is. Dat excel sheetje laat ook zien hoeveel dagen er zit tussen de tankbeurten. En met nog 1/3 in de tank hebben we nu al 36 dagen niet meer getankt, dat is een record. Maar goed, als we weer op en neer naar Nederland rijden tanken we binnen een paar dagen meerdere keren.

Update 22-07-2024

De slaapkamer. Het gaat langzaam verder. De platen tegen het plafond zitten er in en ook de buitenmuur aan de achterzijde en voorzijde van het huis is geïsoleerd en gipsplaten er tegen. De binnenmuren zijn met gipsplaten bekleed. Zo zijn ze mooi glad en gemakkelijk af te werken. Het ziet er al heel anders uit, als we nu de ramen nog afgewerkt hebben is het bijna af. Het wachten is alleen nog op de airco’s die we besteld hebben. Die wil ik netjes aan de muur bevestigd hebben en de leidingen weg werken. Dan kunnen we de gipsplaten afwerken. Jammer dat we de slaapkamer niet helemaal kunnen afwerken nu, omdat de eiken houten parket vloer die we hier willen neerleggen nog in Nederland ligt. Deze hebben we mee kunnen nemen bij Pascal toen hij zijn huiskamer en keuken helemaal heeft aangepakt. Hij ging die planken niet meer gebruiken dus konden wij die meenemen. Heel fijn.

Het gaat allemaal niet heel erg snel. We werken ook best veel in de tuin en de afgelopen 3 weken was ook de Tour de France aan de gang en daar hebben we veel naar gekeken.

Wat we allemaal buiten hebben gedaan, en vooral ook allemaal hebben kunnen oogsten staat beschreven onder het kopje “de moestuin”

We hebben wel onzer Fosse Septic tank laten legen. Al een aantal maanden geleden hebben we gezien dat die helemaal hartstikke vol zat en het gaat echt nog wel een hele tijd duren voordat we over gaan naar een nieuwe septic tank, omdat die heel erg duur is en we niet gelijk gestraft worden als we de tank niet vernieuwen. Voor het legen van de tank zijn er speciale bedrijven. Angela heeft een onderzoek gedaan welk bedrijf het beste zou zijn en die hebben we aangeschreven. We doen de communicatie hier in Frankrijk het liefste via e-mail omdat we geschreven tekst gemakkelijk in het Frans kunnen doen. De Fransen doen alle communicatie het liefst via de telefoon. Maar dat gaat niet goed, zo goed kunnen we de Franse taal nog lang niet.

Dit keer ging de communicatie via Whats-app. De afspraak was snel gemaakt en de man kon al een paar dagen later komen. Een grote tankwagen kwam aanrijden. Die werd met de achterkant zo ver mogelijk richting septic tank gezet en toen rolde hij een dikke slang uit. Aan het uiteinde kwam nog een extra stuk er aan, die werd in de put geduwd en de pomp ging aan. Met flink geweld werd de tank leeggezogen. Het niveau in de put zakte snel. Na wat helpen met de tuinslang en een paar keer de aanzuigslag te hebben verplaatst was de put leeg, 1000 liter van de put in de tank van de vrachtwagen. Nu moest de put nog gevuld worden met water, dus de tuinslang bleef achter in de put terwijl de slang weer netjes werd opgerold en de rekening werd betaald. De goede man werd bedankt en vertrok naar zijn volgende klus. Zo, de septic tank is weer leeg. Nu kunnen wij ons best doen om m weer te vullen. Eerst met water, dat wil zeggen toch zeker half vol, en daarna zullen wij ons best doen om m te gaan vullen met onze eigen uitwerpselen. Het zal even duren voordat wij zoveel geproduceerd hebben en dan doen we er ook nog elke week een zakje in met bacteriën die hun best doen om het allemaal af te breken. Het principe van zo’n septic tank is dat bacteriën hun best doen om alle vaste delen af te breken en dat schoon water wordt afgevoerd door een stelsel van buizen in onze eigen grond. Zo kunnen we nu een hele tijd vooruit, volgens de man die de tank kwam legen zouden we er nu toch zo’n 6 jaar mee vooruit kunnen.

Update 29-06-2024

Zoals in de laatste blog al gezegd zijn we als eerste door gegaan met het plaatsen van de tweede raam in de toekomstige slaapkamer. Dit was toch een andere onderneming dan de eerste raam. Dit keer moesten we de opening in de muur flink breder maken. Ik vond dat wel spannend want ik had geen idee hoe het geregeld is met de lateien die de muur boven die opening toch op de plaats moet houden. Het bleek reuze mee te vallen. Al kappend aan de muur zag ik dat de opening voor het raam eens groter is geweest, later aangepast voor het kleinere raam wat er nu in stond. Aan beide kanten was er zo’n cm of 5 opgevuld. Daarvoor hadden ze heel stevige cement gebruikt maar ook de zelfde panelen die ze ook als plafond en voorzetmuur gebruiken en ook vond ik stukken steen en dakpannen terug.

Het nieuwe raam is minder hoog dan het oude, maar daardoor krijgen we de mogelijkheid om de vensterbank op de zelfde hoogte te gaan plaatsen dan de andere vensterbanken in de voorgevel van ons huis. De oude vensterbank van dit raam zat namelijk wat lager dan die van de woonkamer. Het plaatsen van de raam ging al een stukje sneller dan bij de eerste. Nog een paar keer passen en meten, het moet allemaal heel precies waterpas staan, hier en daar nog wat wegkappen en toen kon het raam er in. Uiteindelijk ging het toch nog vlot en was het gat in de muur ’s middags weer gesloten. Pur vult alle gaten op en zet het raam helemaal vast. Nu alleen nog afwerken en je ziet er niets meer van. Angela is aan de buitenkant al aan een nieuwe vensterbank begonnen. Die gaan we met beton aansmeren zodat het de zelfde look gaat hebben dan de vensterbanken bij de andere ramen. Voor de uniformiteit.

Angela is een paar dagen druk geweest met het schuren van de balk die midden door de slaapkamer loopt. Eigenlijk heeft ze m niet geschuurd maar met een staalborstel schoon gemaakt. Eerst met de hand, later toch maar met een opzetborstel op de accuboormachine. Een vies karweitje. De hele tijd boven je hoofd werken en dan die stof. Maar het resultaat is wel mooi.

Ik kwam er achter dat alle lamppunten in huis geaard moeten zijn. Dat had ik eerst niet in de gaten, maar gelukkig nog ontdekt nu ik er nog bij kon, dat heb ik dus nog snel aangepast. Dat viel gelukkig nogal mee, ondanks de verschrikkelijke flexibele buizen die hier in Frankrijk vooral gebruiken.

We hebben de indeling van de badkamer uitgetekend op de vloer, zodat we konden bepalen waar de radiator moet komen te hangen. En dat is dan weer belangrijk zodat ik kon bepalen waar ik het aansluitpunt voor die radiator, een elektrische, kon maken.

Verder hebben we ook besloten om een elektrische boiler op te gaan hangen op de zolder die de badkamer met warm water moet gaan voorzien. We hebben dit besloten omdat de ketel wel heel ver van die badkamer af hangt, en zouden we de ketel gaan verhangen naar die kant van het huis, dan hangt ie weer heel ver van de keuken. Dus een boiler. Tegenwoordig zijn er technische mogelijkheden om de boiler vooral te laten opwarmen als de zonnepanelen stroom opwekken. Zo hopen we een beetje op de kosten te kunnen besparen. We zien nog wel hoe dat ik de praktijk werkt. Voor die boiler heb ik alvast een waterleiding gelegd. Het speciale stopcontact moet nog even worden gedaan. Ook een aparte groep in de meterkast. Ze kunnen er wat van in Frankrijk. We konden dus beginnen aan het isoleren van de slaapkamer, begonnen met het plafond. De isolatie zit er in. Vandaag nog de platen er tegen. We gaan het zien. Tenslotte is de tour de France vandaag ook begonnen dus wil ik ook wel af en toe kijken.

Update 20-06-2024

De tractor hebben we naar Frankrijk gebracht. Dat had toch nog wat meer voeten in de aarde dan ik van te voren gedacht had. Ten eerste het gewicht. Internet vertelde me dat de tractor 775 kg weegt. Tel daar voor de frees 175kg en voor de maaier nog eens 175kg bij en dan een stalen bak die waarschijnlijk ook nog eens zo iets weegt dan kom je aan een gewicht van totaal 1300kg. Voor de aanhangwagen is dat geen probleem maar voor de Kia wel. Bedenkend dat de aanhangwagen zelf ook nog zo’n 400kg weegt, was het snel duidelijk dat we zeker niet alles tegelijk mee zou kunnen nemen.

Verder was de tractor met de frees er aan samen al 3 meter lang, en dat is ook de lengte van de aanhangwagen. Dus besloten we om alleen de tractor met de frees mee te nemen. Dat wil zeggen, de nieuwe ramen voor de slaapkamer moesten ook mee. Die kamer willen we nou toch wel eens een keertje klaar maken. Samen met inloopkast en douche natuurlijk.Ook nog moest er wat hout mee, dat we toch liever in Nederland kopen dan in Frankrijk, vanwege de prijs, en natuurlijk weer wat planten. Alles bij elkaar toch wel ruim 1400kg, terwijl de voorschriften van onze Kia zegt dat we eigenlijk niet meer dan 1200kg zouden moeten trekken. En dan heb ik al wat ervaring met de weg naar Pierrefitte, en dan bedoel ik met name de helling net achter Luik, waar onze auto al eens eerder flink heeft moeten werken om aanhangwagen met lading boven te krijgen. Ik zat dus toch wel met wat spanning achter het stuur en waarschijnlijk zal Angela wel gemerkt hebben dat ik steeds stiller werd naarmate de helling naderde.

We lieten Luik achter ons en volgden de E25 richting Bastogne en Luxemburg en daar kwam ie dan. Gelukkig kun je al wat vaart maken in de aanloop waardoor we met een vaartje van ruim 90km/h aan de helling begonnen. Wielrenners in de tour de France of welke wielerwedstrijd dan ook zouden hun hand er niet voor omdraaien, het is waarschijnlijk niet veel meer dan 5% stijgingspercentage maar die zware kar wil niks liever dan met een flinke vaart terug de berg af. Als de helling begint, dan is ie gelijk steil. De snelheid ging er dus al snel uit, terug van 6 naar 5 en terug naar 4 en uiteindelijk zelfs even terug naar de drie maar toen begon het stijgingspercentage af te nemen en kwam er weer wat snelheid terug en kon ik weer langzaam opschakelen. Het was spannend maar het was gelukt. Met deze helling achter de rug was het vertrouwen bij mij helemaal terug, de rest van de reis zou niet meer zo’n grote uitdaging zijn. Wel hebben we rustig aan gedaan waardoor het sowieso al de langste reis sinds tijden zou worden en toen kregen we ook nog te maken met wat files waardoor we uiteindelijk na ruim 12,5 uur thuis aan kwamen.

Net als in Siebengewald heb ik ook in Pierrefitte een oprij stellage gemaakt waarlangs we de tractor weer op de grond hebben gekregen. Volgende keer gaan de maaier en de bak mee.

De slaapkamer, die moet toch maar eens klaar. Daarvoor moeten we nog de ramen vervangen. Aangezien we de ramen niet precies passend in de bestaande openingen in de muren hebben gekozen, maar standaard maten, ook weer vanwege de prijs, moeten we hier en daar wat aanpassingen doen. Omdat we de ramen die we er uit halen misschien in de toekomst nog gaan gebruiken, proberen we die er heel uit te krijgen en duurde het slopen wat langer dan gedacht. Het was nog even een puzzel hoe we de vleugels uit de nieuwe raam konden halen. De omschrijving die we er bij hebben gekregen hoe we de ramen moeten plaatsen gaf daar geen duidelijkheid over. Maar toen we de vleugels er uit hadden konden we het raamwerk plaatsen. Toen die van alle kanten waterpas was vastgezet konden we de vleugels er weer in zetten. Ze bleken direct bijna perfect passend te zijn afgesteld. Rondom alles met purschuim opgevuld. Klaar om verder afgewerkt te worden. De raam aan de voorkant is het volgende wat we gaan doen. met de ervaring die we nu hebben opgedaan moet dat steeds makkelijker gaan.

Update 10-06-2024

Kleine update. We zijn een week naar Nederland. Elk jaar gaan we met de kinderen en kleinkinderen een weekend naar een camping of zo. Dat is ondertussen al een traditie van heel wat jaren. Door het jaar heen komt het er niet zo vaak van dat we met z’n allen bij elkaar zijn dus is het een heel waardevolle tijd. De tijd dat we in Nederland zijn gebruiken we ook altijd voor bezoeken aan de dokter of ziekenhuis en we proberen in Nederland dingen te kopen die we nodig hebben voor de verbouwing of de tuin en die in Nederland goedkoper zijn dan in Frankrijk. Zo hadden we al begin dit jaar ramen besteld bij HagebauMarkt in Goch. Alle ramen die in ons huis zitten gaan we vervangen door ramen met dubbel of zelfs driedubbel glas. Eerste gezocht naar tweedehandse ramen maar toen we toevallig bij Hagebau waren, en we zagen de ramen en de prijzen daarvan, hebben we besloten om toch voor nieuwe te gaan. Alleen de openslaande tuindeuren hebben we van marktplaats, 2ehands dus. Na 4 maanden waren de ramen bij Hagebau geleverd en konden we ze ophalen. Dat hebben we dus ook maar gelijk gedaan toen we weer in Nederland waren. Ze staan in de aanhangwagen om mee naar Frankrijk te gaan.

Toevallig kregen we ook te horen dat er iemand was die zijn tractortje, een Yanmar F15d wel zou willen verkopen. Dat is een minitractor met een 3 cilinder 19PK motor. Ook al is het een mini tractor er zit toch alles aan om werktuigen op aan te sluiten, zoals een hef en een aftakas, drie gangen vooruit en een achteruit en een kruipgang, sperdifferentieel en noem maar op. Daarbij hebben we er een maaidek (cirkelmaaier) bij, met drie messen, een frees van 1.05M breed en een bak die ik kan gebruiken om spullen op te vervoeren maar ook om zand mee te op te schuiven. Met deze aankoop hebben we in een klap alles wat we nodig hebben om ons stuk grond te bewerken en bij te houden. Zeker een dure, maar ook een zeer noodzakelijke aankoop.

We hadden dit jaar nog maar een klein deel van de grond tot onze beschikking en dat is al flink arbeidsintensief zo zonder mechanisatie. Met deze aankoop kunnen we de zitmaaier straks ook alleen gebruiken voor het gazon en de cirkelmaaier achter de tractor voor de wat ruigere stukken, wat de levensduur van de zitmaaier ook weer ten goede komt.

Update 31-05-2024

Alweer een hele tijd niks geschreven. Het komt er niet van om hele verhalen te schrijven. Ik ga dus proberen het anders aan te pakken. In plaats van hele verhalen te schrijven ga ik proberen om een paar keer per week een kleine update te geven van wat we gedaan hebben.

Om jullie niet helemaal in het ongewisse te laten wat er allemaal gebeurd is zal ik wel vertellen wat de vorderingen zijn.

We zijn nu voor een periode van 7 weken in Pierrefitte. Het leven gaat hier, net als in Nederland gewoon rustig zijn gangetje. Elke dag zijn we wel bezig met het een of ander. De ene dag krijgen we heel veel gedaan, de andere dag is het wat moeilijker om ons zelf te motiveren om weer flink aan te gang te gaan. We nemen het zoals het komt, het is allemaal geen aangenomen werk, het hoef morgen niet af te zijn. Dus als je af en toe zou denken: “nou zeg, hebben ze die slaapkamer nou nog niet klaar?” , dan is dat dus maar zo. Dan hebben we de focus ergens ander gehad liggen of hebben we wat meer tijd voor ons zelf genomen. We zijn tenslotte geen 25 meer en het is ook de bedoeling dat we hier ook een beetje genieten van het lekkere leven in la douce france.

Wat hebben we allemaal gedaan. Om te beginnen een paar belangrijke dingen. Al maanden geleden hebben we zonnepanelen gekocht met alle materiaal om ze te monteren op het dak. Dat hebben we nu een paar weken geleden gedaan. Met wat hulp vanuit Nederland, gelukkig want op het dak klimmen en dan ook nog met die grote panelen te maneuvreren, dat is niet aan ons besteed. Maar met hulp is het klusje binnen een paar dagen geklaard. Waarvoor heel veel dank aan de hulp. We hebben nu 20 panelen op het dak liggen van elk 435PW. Wil nog niet zeggen dat we nu ook stroom aan het opwekken zijn en dat we al het leveren zijn aan EDF, want het aansluiten en aanmelden van de panelen is nog een heel karwei. Niet elke elektricien is door EDF (het nationale elektriciteitsbedrijf ) gecertificeerd om de zonnepanelen aan te sluiten, en de elektriciens die wel gecertificeerd zijn willen eigenlijk alleen komen als ze ook alles mogen leveren, zoals de panelen en de omvormer. Verder willen Enedis (zeg maar Enexis van hier) en EDF allerlei informatie, vergunningen, ingevulde formulieren en certificaten waarvan wij nog geen flauw idee hebben wat het allemaal is en hoe we het moeten leveren. Dat is dus nog een dingetje, maar dat gaan we, stapje voor stapje oplossen.

Toen we dan toch eenmaal op het dak bezig waren hebben we ook maar 2 Velux dakramen geplaatst. Hierdoor hebben we nu daglicht op de zolder, wat de zolder een heel ander gevoel geeft. Het is nu al beter voor te stellen dat dit een logeerkamer wordt.

Nadat we de nieuwe zoldering hadden geplaatst kon ik verder met het aanleggen van de stroom in de slaapkamer, inloopkast en badkamer. Ook al de leidingen gelegd voor stroom in de ruimtes verder in het huis, zodat alles er ligt als de platen tegen de plafond gaan. Beetje vervelend als je er later achter komt dat je iets vergeten bent dus het is goed nadenken. Daarbij moet ik alles aanleggen volgens de in Frankrijk geldende normen en dat zijn andere normen dan in Nederland. Dat betekend in mijn geval dat ik heel veel teken in schema’s. en nu maar hopen dat het straks allemaal goed gekeurd wordt. Maar ik heb er alle vertrouwen in.

In huis hebben we verder niet veel gedaan. We hebben wel de verwarmingen er allemaal uit gesloopt. Mijn god, wat zijn dat zware dingen zeg. Waarschijnlijk van gietijzer. We gaan het huis in de toekomst verwarmen, vooral met de houtkachel en met airco/verwarming. Als dit niet genoeg blijkt te zijn kunnen we nog elektrische radiatoren bij hangen. Die worden hier veelvuldig gebruikt. In wat nu nog slaapkamer is (in de toekomst keuken) was een WC en wastafeltje geplaatst. die hebben we nu ook verwijderd.

Vanaf nu dus elke week een paar keer een kleine update. Is voor de lezers van deze site misschien ook wel veel leuker. Lees vooral ook de update in onze rubriek “Moestuin”

Update 19-04-2024

Alweer een tijdje gelden dat we iets over de verbouwing geschreven hebben. Daarom nu dan toch maar eens een update.

We kregen bezoek. Cassandra, Wesley en Bryan en Sarah waren voor een weekje bij ons, van 19 tot 24 februari. We hadden wel wat ideeën over wat we allemaal zouden kunnen gaan doen in die week, maar uiteindelijk is daar maar een deel van uitgekomen.

We hebben natuurlijk het hele huis laten zien en verteld wat we allemaal nog van plan zijn om te gaan doen. Zo gebeurde het dat we met z’n alle op de zolder stonden en dat Cody, die ook vrolijk de trap naar boven genomen had, voorbij kwam denderen. Cody is een hond van zo om en nabij 50 kg, dus er kwam wel iets voorbij. Toen voelde ik dat de vloer onder onze voeten, de zoldering dus, danste. Later heb ik dat met Angela besproken en toch maar besloten dat we de hele zoldering gaan vervangen.

We hadden weer 2 Sterre kachelhout gehaald bij Jerome. Dat moest eerst op maat gezaagd worden en daarna droog opgeslagen worden. Wesley heeft de kettingzaag ter hand genomen en ik heb alles netjes opgestapeld. Angela heeft zich vooral bezig gehouden in de tuin. Cassandra heeft haar daarbij zoveel mogelijk geholpen. Ondanks dat het nog maar eind februari was, wat het heel goed te doen buiten, helemaal niet koud. Verder hebben we voor de bevestiging van de dakhaken voor de zonnepanelen verzonnen om er nog een hoekje aan te monteren zodat we de haken aan de balken van het dak kunnen vast zetten. Die extra hoekjes hebben we zelf gemaakt van een hoekprofiel, die we op de juiste lengte hebben afgeslepen.

Vanaf de eerste dagen dat we in het huis bezig zijn, hebben we spullen, die nog in huis stonden, en die wij niet meer gaan gebruiken, in een schuurtje apart gezet. Omdat dat schuurtje in de toekomst ons kachelhout moet bergen, moest dat allemaal worden opgeruimd. Daarom hebben we de aanhangwagen maar eens volgeladen om naar de stort te brengen. Het was van alles, hout en ijzer plastic, elektrische apparaten, glas, servies, noem maar op. We hebben geprobeerd het een beetje gesorteerd op de wagen te laden, om bij de stort het sneller te kunnen storten in de juiste container.

We waren nog nooit bij de stort geweest, wisten zelfs niet waar die precies lag en hadden ook geen idee hoe de procedures zouden zijn. Er was een duidelijk hek waarop stond Déchètterie, en die poort stond wagenwijd open. Daar dus maar naar binnen gereden, omhoog tegen een bult op waar de containers netjes geordend rondom opgesteld staan. Er kwam snel genoeg een man uit een porto-cabin, die we dus maar vroegen wat er van ons verwacht werd. De man was heel behulpzaam en wees ons precies waar we de spullen moesten dumpen. Verfspullen evenals glas en papier moesten onder in speciale bakken. Dat ging allemaal heel voorspoedig en toen we nog de laatste spullen op z’n plaats hebben gezet hebben we nog wat oude mensen geholpen die met hun caddy een oude diepvries hadden meegenomen, en die moest worden uitgeladen. Ze waren heel dankbaar. Toen zijn we maar weer vertrokken, we hebben nog gekeken of we ergens iets moesten betalen maar hebben geen loket gevonden waar we dat konden doen. Dat was dus heel fijn, wij de spullen kwijt en het koste niks.

Na dat we besloten hadden de hele zoldering boven de slaapkamer te vervangen, hebben we de balken en de osb platen die we daarvoor nodig hebben maar gelijk besteld. Ook die komen ze weer brengen, balken zijn wat lang voor de aanhanger. Omdat dus het hele plafond er uit moet ben ik niet meer verder gegaan met het aanleggen van de stroom. Dat kan ik weer gaan aanleggen als het nieuwe plafond er in zit. Ze kwamen het spul net brengen voordat we weer voor een week naar Nederland moesten. Dat is mooi, kunnen we gelijk beginnen als we weer terug in Frankrijk zijn.

Terug van Nederland bleken we naast een hele aanhanger met spullen, waaronder veel plantjes voor in de moestuin ook een verkoudheidje meegenomen te hebben. De eerste dagen hebben we dus vooral besteed in de tuin, zo goed het kon, maar de plantjes moesten er toch echt in. Dit alles is te lezen onder het tabje “de Moestuin”

Daarna zijn we begonnen met de nieuwe vloer. Probleem was dat de trap natuurlijk leunt tegen die vloer. En nu moest ik die hele vloer weghalen. Het was dus belangrijk de trap goed te ondersteunen. Daarna hebben we de vloer er in delen uitgehaald. Eerst het gedeelte bij de trap. De houten planken er af, de balken er uit. Voor de nieuwe zoldering hebben we gekozen voor balken van 17,5 cm. Dat waren heel wat centimeters meer dan wat er in lag. Dus komt de zoldervloer nu hoger te liggen. Daar heb ik met het maken van de trap natuurlijk geen rekening mee gehouden dus moet ik een oplossing zoeken zodat het toch weer gaat passen. Het lukt allemaal uiteindelijk, de nieuwe balken er in gelegd en de OSB platen er op. Nadat dat stuk klaar was, kon de zoldervloer boven de slaapkamer er uit. Nieuwe balken er in en gelijk met mijn mooie lazerwaterpas alles precies recht gelegd. Ook daar de osb platen er op en toen nog het stuk boven wat de inloopkast en de douche gaat worden. Uiteindelijk hebben we klusje geklaard en hebben we nu een mooie stevige nieuwe zoldering liggen. We gaan er alvast van uit dat we het ook nog moeten gaan doen boven de woonkamer.

de laatste dagen dat we weer in Frankrijk waren hebben we vooral in de tuin doorgebracht het ws heerlijk weer en er moest veel gebeuren. Als we weer terug zijn in Pierrefitte ga ik aan de electra beginnen en gaan we de leidingen leggen voor de nieuwe badkamer. Binnenkort is hier weer alles daarover te lezen of op Instagram.

Update 10-02-2024

(Angela) Het alweer een tijdje geleden dat we iets op onze site geschreven hebben.

De feestdagen liggen al een tijdje achter ons en we zijn inmiddels alweer een tijdje vlijtig aan het klussen. De dagen in Nederland hebben we besteed om alle ramen voor het huis te bestellen. We gaan alle ramen vervangen omdat de huidige ramen allemaal enkel glas zijn. We hebben veel op internet gezocht waar we de ramen zouden gaan kopen. Eerst vooral gezocht naar tweedehands. Maar toen we toevallig zagen dat Hagebau in Goch ook ramen verkocht voor een heel redelijke prijs hebben we er toch maar voor gekozen om voor nieuw te gaan. We hebben alle afmetingen door gegeven voor een offerte. Nadat we alles nog eens hebben bekeken en hier en daar nog wat aanpassingen hebben doorgegeven, hebben we de ramen besteld. Levertijd is ruim 2 maanden dus even wachten maar toch een belangrijke stap gezet. Over twee maanden zal het weer hopelijk ook weer wat vriendelijker zijn, wat prettig is voor het plaatsen van de ramen. We gaan ook nog tuindeuren plaatsen maar die zijn we nog steeds aan het zoeken, dat worden wel tweedehands net zoals de Velux dakramen die we op de zolder gaan plaatsen en de voordeur die we nog gaan vernieuwen. Het zal geen verrassing zijn, maar verbouwen is erg duur. We maken er een sport van om goedkoop in te kopen, maar kijken ook naar kwaliteit. Zodoende wordt er heel veel op marktplaats gezocht.

Zoals eerder vermeld hebben we twee vergunningen aan moeten vragen. De vergunning die we nodig hebben om bv. de ramen te vervangen en de schutting voor te plaatsen hebben we allang. De vergunning voor het terras en het afdak achter het huis loopt nog. De termijn daarvoor loopt 13 februari af. Tot nog toe niets gehoord, maar als we na 13 febr. nog steeds niks gehoord hebben dan is het dus goed gekeurd. Zo gebeurd het schijnbaar wel vaker hier in Frankrijk. Ook toen we het huis kochten moesten we wachten of de overheid het huis misschien wilde kopen. Ook toen hebben we geen bericht gekregen dat de overheid van de koop afzag, maar het verlopen van de termijn is dan het teken dat wij het konden kopen. Zo gaat het blijkbaar met de vergunningen ook. Geen goedkeuring maar gewoon het voorbij laten gaan van de termijn.

De trap was al een heel eind klaar maar er moest toch nog het een en ander gebeuren.
Begin januari heeft Peter de palen voor onze nieuwe trap gemaakt. Die heeft hij gemaakt door 3 planken met elkaar te verlijmen om de juiste dikte te krijgen , daar na was het veel schuren om ze mooi egaal glad te krijgen. Ook heeft hij een mooi randje op de hoeken gefreesd waardoor het nog mooier word. De palen moeten natuurlijk hun plek nog krijgen op de trap. Maar dat gaat niet zonder slag of stoot. Peter vind het altijd leuk om iets precies passend te maken en daar besteed hij dan ook alle tijd en aandacht aan. En niet voor niks. De palen moesten aan de onderkant op zo’n speciale manier ingezaagd, gebeiteld en uitgestoken worden. Veel meet en precisie werk maar het was zeker de moeite waard. De palen vallen precies in de uitsparingen waar ze horen.

In de eerste weken van januari was het best wel koud hier, we hebben toen ook besloten om niet meer in de caravan te slapen en te koken maar om dat voortaan allemaal in het huis te doen. Niet omdat het te koud is in de caravan maar omdat we anders 2 ruimtes warm moeten stoken en zo scheelt het natuurlijk weer. Het is in het begin wel een beetje behelpen. De ruimte die nu als keuken word gebruikt (de latere bijkeuken) is niet zodanig ingericht dat ik er kan koken. Dus dat doe ik nog maar even in de caravan. Omdat we in een huis wonen waar ook verbouwt wordt is het wat behelpen maar dat gaat ons goed af. We hebben de tuinstoelen naar binnen gehaald, dat zit toch net wat lekkerder ‘s avonds dan op een keukenstoel. We streamen tv op de laptop en hebben de kachel lekker aan. We verwarmen alleen de ruimte waar we verblijven dus de badkamer, keukentje en de ruimte waar we nu aan het klussen zijn, zijn best wel koud. Op een gegeven moment was het daar 4 graden maar in de toekomstige woonkamer met de kachel was het 20 graden. Maar als je bezig bent is dat niet zo erg.

Halverwege januari zijn we begonnen om de ruimte, waar we nu bezig zijn, te splitsen in 2 ruimtes. Dat word dus aan de ene kant de nieuwe gang met trap en aan de andere kant onze nieuwe slaapkamer. Dit doen we met cellenbeton blokken die we hier in Frankrijk gekocht hebben. Die zijn een klein beetje groter dan bij ons maar dat scheelt niet veel. We kwamen erachter dat ze in Frankrijk geen ‘ankers’ voor deze blokken verkopen. Die gebruik je om de paar lagen zodat de muur goed verankert word aan de bestaande muren. Dus die heeft Peter zelf gemaakt zodat we toch vooruit kunnen, die nemen we voor de volgende muren dan maar mee uit Nederland. Het verlijmen van de blokken verloopt voorspoedig en het zagen van de blokken gaat verrassend goed met de reciprozaag.

Ondertussen is Peter bezig met het volgende huzarenstukje, de trapleuning en de trapspijlen. Dit vereist ook weer het nodige rekenwerk om de juiste schuinte te bepalen. Hij heeft in de palen de inkepingen waar de leuning in komt te vallen uitgerekend en uitgekapt. En daarna ook alle spijlen op die manier bevestigd. Het ziet er geweldig uit. Ik vind het geweldig dat ik onze mooie zolder/bovenverdieping nu ook veilig kan betreden. Hier maken we in de toekomst 2 mooie grote logeerkamers, een aparte wc, een douche , overloop en 1 gedeelte blijft een zolderruimte.

Intussen gebeurd er ook van alles in onze tuin.
Naast alle gedoneerde planten die we hebben mogen krijgen, hebben we ook voor een leuke prijs heel wat bomen en struiken kunnen kopen en die staan inmiddels ook in onze tuin te pronken. Van een wilg hebben we verschillende takken in de grond gestoken met de hoop dat ze gaan wortelen en we mooie boompjes krijgen. En verschillende van de meer dan 400 gepote bloembollen beginnen ook al een beetje nieuwsgierig hun kopje boven het zand uit te steken. Ook in de moestuin staat het niet stil, meer hier over binnenkort te lezen onder het tabblad Zelfvoorzienend – de moestuin.

Inmiddels raakt het hout wat we bij ons hadden langzaam op. Helaas hebben we op ons grote terrein een chronisch te kort aan bomen en eer onze geplante bomen klaar zijn om eventueel gekapt te worden….tja. Dus op zoek naar brandhout. De eerste keer dat we in het verleden hier in Frankrijk brandhout wilde bestellen is ons dat helaas een beetje duur komen te staan. De firma in kwestie bleek wel te bestaan maar de persoon die het hout aanbood had helaas niks met deze firma te maken, dus konden we naar het hout én ons geld fluiten. Dus dit keer waren we een stuk voorzichtiger. We hebben uiteindelijk hier redelijk in de buurt een man gevonden, Jerome, die goed hout verkoopt. Na wat contact over en weer zijn we er naartoe gereden en namen we een stère hout mee.

Ze verkopen het brandhout hier niet in kuub maar in stère. Een stère hout neemt het volume in van 1m³. We kunnen echter niet spreken over 1m³ hout, want dan zou er geen lucht tussen mogen zitten, terwijl dat wel zo is met gestapeld hout. Om dus duidelijk te maken dat de kubieke meter niet enkel uit hout bestaat, spreken we over een stère. 1 stère = 0.7 m³ gestapeld hout dus.

Het blijkt een super aardige man te zijn en we zijn blij dat we iemand gevonden hebben die goed hout voor een redelijke prijs heeft. Het is eiken en beukenhout dus dat brand goed en lang.

Doordat we nu in huis wonen zie je meer wat er allemaal staat. En dat het een beetje te vol is op sommige plekken. Dus hebben we besloten om onze slaapkamer (toekomstige keuken) maar eens op te ruimen. Alle dozen die we tijdens de verhuizingen al mee hadden genomen maar niet meteen nodig hadden of geen klusmateriaal is werd daar neergezet. Omdat we nu makkelijk en veilig naar boven kunnen lopen hebben we alles daar naartoe gebracht. Dozen, een 1 persoons-bed en wat hout.

De trap en slaapkamer zijn nu gescheiden dmv een muur, maar boven de trap moest het ook nog dicht gemaakt worden. Dit hebben we gedaan met een gipsplaat. Die zijn hier best groot , pff. Ze zijn 120*250 groot en 13 dik en ze wegen zo’n 32kg. Maar met ons tweetjes kunnen we dat. Nu zijn de ruimtes echt helemaal gescheiden van elkaar. Je krijgt zo wel een goed beeld van hoe groot het allemaal gaat worden. Onze slaapkamer word niet overdreven groot, maar ik denk een gezellige ruimte. Met aansluitend de inloopkast en badkamer, hoezo luxe 😊

Inmiddels zijn we weer voor een kleine week in Nederland geweest. Verschillende afspraken stonden weer gepland en we mochten weer fijn bij pap en mam logeren. In de tijd dat we in Nederland waren hebben we een beetje meegeholpen met schilderen in de keuken. Verder heb ik geprobeerd om een plan te maken voor de groentetuin, maar dat vind ik nog best wel een uitdaging, work in progress zullen we maar zeggen…maar uiteindelijk lukt het me.

Samen hadden we al een tijdje geleden uitgezocht waar welke klus-benodigdheden het goedkoopste waren. Voor isolatie materiaal bleek dat Frankrijk te zijn. Nu was het tijd om te gaan bestellen. Dat heeft Peter in Nederland ook nog gedaan. Ondertussen de aanhanger ook weer volgeladen voor onze rit naar huis. Toen we zondagavond weer thuis waren in Frankrijk zou het de bestelde materiaal dinsdagmiddag geleverd worden. Dus nog tijd genoeg om de aanhanger leeg te maken en plek te creëren voor de spullen die zouden komen. Maar maandagmorgen ging de telefoon: goedemorgen met Brico Depot, we komen de goederen vandaag al brengen , komt dat uit? ….Euh natuurlijk kom maar.

Dus aan de slag! De aanhanger leeg gemaakt en alles opgeruimd De aanhanger op zijn plek geduwd zodat de vrachtwagen genoeg plek zou hebben. Nog een keer overlegd waar we alles laten zometeen….en toen kwam daar even voor 10 uur een jongeman aanlopen. Wat een timing. Hij vertelde dat hij met de manitou, soort grote heftruck , de spullen zou komen brengen. De vrachtwagen liet hij op een paar 100 meter afstand bij een parkeerhaven staan. Dus nadat de man weg was gelopen kwam hij met de eerste lading terug. Wat stucplaten en 13 rollen isolatiemateriaal voor de benedenverdieping. Toen nog een pallet met nog meer stucplaten, in totaal 80 stuks , niet genoeg waarschijnlijk maar een heel goed begin. En de laatste pallet was hoog opgestapeld met de 25 rollen isolatie voor de bovenverdieping.

De jongeman was erg vriendelijk en sprak zelfs een beetje Engels, wat het dan weer moeilijk maakt om in het Frans verder te praten (want Engels gaat ons toch net iets beter af). Toen hij weg was hebben we de stucplaten , á 32kg per stuk, allemaal in de garage gedragen. En de rollen isolatie voor de benedenverdieping maar zolang in de woonkamer , wat voor de bovenverdieping is ook alvast naar boven gedaan. Hoe zwaar de rollen precies zijn weet ik niet, maar zwaar! Zo word je elke keer weer verrast hier in het mooie Frankrijk. Echt online iets bestellen de volgende dag in huis kennen ze hier niet, meestal duurt het wel een paar dagen of meer dan een week. En nu komen ze gewoon een dag vroeger dan gepland, heel fijn.

In de nieuwe slaapkamer is de muur boven bij de trap inmiddels ook geïsoleerd en dichtgemaakt met een stucplaat. Het deel van het plafond dat er nog in zat, in de toekomstige slaapkamer, is er ook uitgehaald zodat de nieuwe stroomleidingen in het plafond weg gewerkt kunnen worden. Inmiddels is Peter ook bezig om de doorgang naar onze badkamer te maken.

Dus is een dikke muur. En aan de slaapkamer kant viel het inslijpen nog wel mee maar aan de andere kant, wat nu nog schuur is gaat het een stuk moeizamer. De muur is kei en kei hard. Verschillende slijpschijven zijn al opgegaan. Maar Peter heeft het al een heel eind gewonnen van de muur, en de latei ligt er inmiddels al in.

Update 19-12-2023

(Peter) Na een hoop feestelijkheden vanwege verjaardagen en sinterklaas zijn we 1 december weer terug naar Frankrijk gereden. Met wat brandhout voor de kachel, een extra diepvries, nog wat planten en nog drie tuinstoelen op de aanhangwagen hebben we de 800 km weer vlotjes afgelegd. De weg kennen we ondertussen wel, zonder navigeren weten we de juiste afslagen te vinden, zelfs in het donker want de dagen zijn nu zo kort dat het al lang en breed donker is als we in Pierrefitte aankomen. Roef is de hele weg lief en stil, blij als we even stoppen zodat ook hij de benen even kan strekken maar hij vind er niet veel aan om in de auto te zitten. We moeten hem echt aansporen om de auto in te springen als we in Siebengewald gaan. Gelukkig beseft hij wel op de een of andere manier dat hij onderweg, nadat we even pauze hebben genomen, het beste maar weer de auto in kan springen. Dan doet hij dat zonder aarzelen.

Thuis aangekomen, was het erg kil in huis en in de caravan. Niet alleen was het echt koud maar ook vochtig. Vooral in de caravan voelde alles erg klam aan. Om de kou uit het huis te verdrijven hebben we ’s morgens de kachel eens flink laten branden. Ik had het mechanisme onder in de deur van de kachel, waarmee je de luchttoevoer kunt regelen een beetje aangepast waardoor er maximaal veel lucht bij het vuur kan komen. Aangezien ik nog niet bij het meegebrachte hout kon komen heb ik een wat dikkere plank, die we hier in huis gevonden hadden, in de kachel gelegd. Het paste er in de breedte en de lengte net in. Een flink stuk droog hard hout, dat met de maximale luchttoevoer snel flink aan het branden ging. Iets was er in het verleden met het hout gedaan, misschien om het goed te conserveren want de rook die de schoorsteen verliet was zwart en het rook niet fijn. Maar in de kachel werd het heet. Weer terug in huis sloeg me de lucht op de adem en Angela zei al direct dat er iets niet goed was. Raam open gezet voor frisse lucht en toen op onderzoek waar de slechte lucht vandaan kwam. Uiteindelijk ziet Angela dat het behang achter de kachel aan het kwalmen is. We waren zo enthousiast geweest toen we de kachel gekocht hadden om hem zo snel mogelijk te plaatsen en aan te steken, dat we er niet eens aan gedacht hadden dat het wel eens te warm zou kunnen worden achter de kachel. Nou zou het niet zo erg zijn geweest als het een gewoon behangetje zou zijn geweest, maar dat was niet het geval. Het behang dat tegen de schoorsteen geplakt zat was van het soort met een isolerende laag er achter, en die laag van een of andere soort kunststof was aan het smeulen gegaan. Omdat de kachel nog steeds bijna roodgloeiend de kamer aan het verwarmen was konden we die niet aan de kant schuiven dus hebben we met een fles water tegen de muur gespoten om het smeulende behang te blussen. Dat lukte, waarmee we ons huis van de ondergang gered hebben. De kachel hebben we maar weer uit laten gaan, waarna we eerst het behang van de hele schoorsteen hebben verwijderd.

Het hoofddoel in december is het maken van de trap naar de zolder. Het gat in het plafond hebben we al gemaakt er moeten allen nog wat balken ingekort worden. Gebruik makend van een balk die we al uit het plafond gehaald hebben kon ik een constructie maken om te ondersteunen wat moest blijven zitten en weghalen wat weg kon.

Het hout voor de trap is er ook, dus is er niks meer wat ons nog tegenhoudt. Ik had de treden al aan een zijde afgerond met de bovenfrees en Angela zou alles in de beits gaan zetten. Wat ik als eerste moet doen is het aftekenen van de treden in de wang of boom van de trap. We hebben het hout wel op maat besteld , alleen de bomen van de trap precies goed zagen moet ik zelf doen. Ook het maken van de pilaren waar de leuning aan komt moet ik zelf doen. Omdat ik die 12 x 12 cm wil hebben, en de timmerfabriek dat niet kon leveren heb ik 3 planken gekregen die ik aan elkaar ga lijmen om zo de juiste dikte te krijgen.

De trap bestaat uit 2 delen, het onderste deel zijn 5 treden tot aan het bordes en daarna nog een stuk van 8 treden om op de bovenverdieping te komen. Ik ben begonnen met de kortste bomen, leek me het handigste. Het aftekenen was nog een hele klus. In het verleden hebben we wel eens hout besteld bij InterChalet en terugdenkend aan die ervaring verwacht je dat alles precies op maat gezaagd is. Maar helaas dat was niet zo. De treden en de stootborden kloppen wel ongeveer maar de bomen evenals het bordes waren te lang en te breed. Als je dat eerst niet in de gaten hebt en je zet van verschillende kanten gemeten je aftekenpunten af, dan krijg je niet precies wat je in gedachten had. Dus de eerste poging mocht er weer helemaal vanaf en een tweede poging lukte wel. Het bordes was zoals al gemeld de eerste keer 10 cm te kort gezaagd, de tweede poging was bijna goed. Ik denk dat ik er ongeveer 4 mm vanaf gezaagd heb om het precies goed te krijgen.

Ook zag ik aan het hout, hoe wij het uit de zagerij hebben gekregen dat het de nijging heeft om te splinteren waar je het zaagt. Nou hadden we eens op insta gezien dat je dat kunt voorkomen door met schildersplakband de lijnen af te plakken. En dat hebben we dan ook gedaan en ik kan melden dat het werkt. Mooie gladde zaagsneden, zonder splinters.

Als dan alles gezaagd en voor de eerste keer gebeitst is kan het in elkaar gezet worden. Omdat het hout allemaal erg zwaar is zet ik de trap niet van te voren in elkaar om m daarna op z’n plaats te zetten. Het geheel zou veel te zwaar zijn, zeker het bovenste deel met 8 treden zou niet meer te tillen zijn. Ik zet dus de bomen op hun plaats en dan de treden en de stootplanken er tussen. Mooi om de trap langzaam te zien groeien. Filmpje staat op insta petit_paradis_bourbonnais.

Angela heeft al een hele tijd geleden een plank gekocht, een mooie plank van olijvenhout waar je hapjes op kunt serveren. Het plan is om daar een naambord van te maken die we aan de voorgevel van ons huis kunnen hangen. Eerst heeft ze tientallen ontwerpen gemaakt en lettertypes geprobeerd om tot bij het mooiste ontwerp met de beste lettertypes te komen. Dat ontwerp heeft ze overgenomen op het houten bord. Toen bedacht ze dat het misschien mooier was om onze namen in de plank te branden, met een soldeerbout moet dat toch te doen zijn. dat viel tegen. Het hout was misschien te hard, maar nu moest er wel wat gebeuren, want zo zag het er niet meer zo mooi uit. We hebben toen maar een dremel ( of toch iets wat misschien die naam niet mag dragen maar wel het zelfde doet) besteld, van Parksite. Met dank aan Geert hebben we Parksite leren kennen als een goedkoop maar toch goed merk. Alleen te krijgen via de Lidl. Zo dat was het blokje reclame, onze sponsoren zijn weer tevreden (Was het maar waar…)

Met de kleine freesjes die we daarbij geleverd kregen heeft Angela alle letters heel mooi kunnen uitfrezen. Een precies en tijdrovend werkje. Het bord heeft ze nog gebeitst waardoor het nog wat donkerder werd. Om de letters goed uit te laten komen heeft ze alle letters met een heel fijn borsteltje ingekleurd met lichte verf. Uiteindelijk is het een prachtig bord geworden dat we straks met trots aan de gevel kunnen hangen.

Tussendoor hadden we ook nog een feest. We hadden een mooie uitnodiging gekregen om mee te delen in de vreugde ter gelegenheid van het gouden huwelijksfeest van Maria en Wiel. We zijn speciaal daarvoor een paar dagen terug naar Nederland gereden, zo’n feest wil je natuurlijk niet missen, en het was gezellig, lekker gegeten en weer bij gekletst. Leuk ook, zeker niet verwacht, dat Susanne en Bart er ook waren. Erg fijn om daar ook weer even mee te praten.

Dat we extra op en neer moesten, gaf ons de gelegenheid om de kleine aanhangwagen met de grasmaaier mee te nemen naar Frankrijk. We willen elke keer natuurlijk zo veel mogelijk meenemen maar de spullen die we nodig hebben en nu kunnen gebruiken hebben we ondertussen wel in Frankrijk staan, wat we nog niet kwijt kunnen moeten ze zolang een plaatsje voor zoeken, waar het ons niet te veel in de weg staat. Maar zoveel plaats hebben we niet dus ben ik benieuwd hoe zich dat zal gaan ontwikkelen.

Angela help mij met mijn projectjes waar ze maar kan, houdt daarnaast het huis en de caravan bij, zorgt voor het eten en de gezelligheid enzovoort. En dan vind ze ook nog tijd om alvast te beginnen aan de kamer. Het plan is om van drie kleinere ruimtes een grote ruimte, woonkamer te maken waar we gezellig bij de kachel kunnen zitten en tv kijken. De muren tussen de ruimtes zijn van de zelfde terracotta holle stenen gemaakt die ook aan het plafond gemonteerd zitten. Het zijn dus geen dragende muren en het is ook geen immens zwaar sloopwerk maar het moet wel gebeuren. Een muur was vrij van elektriciteitsbeurzen, dat was dus de muur waar Angela mee begon er tussenuit te slaan. Met een elektrische trilhamer en een grote voorhamer begon ze aan de klus. Al snel had ze een gat in de muur en met wat stevige slagen van de voorhamer had ze al snel een groot gat in de muur. Om het toch wel zware werk met de voorhamer wat af te wisselen hield ze de werkruimte netjes door tussendoor het puin met de kruiwagen naar buiten te brengen. De muur was na een tijdje afgebroken en alles weer netjes opgeruimd. Zo krijgen we een beter beeld van de ruimte die we straks hebben als kamer. Om te kijken of alles wat we gepland hebben er in gaat passen en hoe dan de ruimtes zijn om te lopen hebben we tafel en stoelen, wandkast en zitbank met plakband op de grond afgetekend. Het resulteerde in een weer wat duidelijker beeld van hoe het er straks allemaal in gaat passen.

Na een dag rust voor de spieren heeft Angela ook nog de resterende muur die geveld moest worden er uit getimmerd. Waardoor de hele ruimte die we in gedachte hebben voor kamer nu ook een ruimte is. Niet dat het al ingericht kan worden, daarvoor moet er nog heel wat gedaan worden aan verwarming, electra enz. vloeren wanden en plafond, zeg maar alles moet nog gedaan worden. Hierover later op deze site en op Instagram petit_paradis_bourbonnais meer.

Update 28-11-2023

(Angela) We gingen wat later naar Frankrijk dit keer dan gepland. Dit kwam omdat Peter zich redelijk ziek voelde. We dachten in eerste instantie van de griepprik, de hij net had gehad. Maar de volgende morgen voelde hij zich nog zieker en had inmiddels hoge koorts. Tijdens het verschonen van zijn nat bezwete shirt zag ik zijn buik en die was vuurrood. Na wat onderzoek bleek dat er een teek in zijn buiknavel zat. Meteen een afspraak gemaakt met de huisarts. Daar konden we gelukkig die middag al terecht. Ze onderzocht Peter goed en concludeerde dat het alle symptomen van de ziekte van Lyme had. Daar Peter dit 2 jaar geleden ook heeft gehad , de ziekte kwam toen na allerlei onderzoeken in het ziekenhuis aan het licht, werd nu voor de zekerheid contact opgenomen met de internist in het ziekenhuis. Omdat er nog geen gewrichtsontstekingen waren zouden 2 weken antibiotica volstaan , ipv de maand die hij toen kreeg. Enigszins gerustgesteld vertrokken we daar weer.

Maar de volgende nacht/ vroege morgen ging het zo slecht met Peter dat we contact opnamen met de huisartsenpost. Ook daar konden we meteen komen. Zijn buik was inmiddels heel erg opgezwollen en nog steeds vuurrood maar nu over zijn gehele buik. Hij had ook echt pijnlijke steken in zijn buik bij zijn navel . Dat vertrouwde we niet dus vandaar ons telefoontje naar het ziekenhuis. Daar werd hij goed onderzocht door de dienstdoende arts. Ook zijn ontstekingswaarden werden gemeten, die waren gelukkig maar licht verhoogd. Later zouden we erachter komen dat dit kwam doordat de ontsteking gedeeltelijk was ingekapseld en daardoor registreerde hij geen hoge ontstekingswaarden. Maar dat weten we pas later. NU weet de dokter eigenlijk niet goed wat te doen, maar ziet ook dat Peter zich zo niet naar huis laat sturen. Dus ook zei belt met een internist. Na wat praten en foto’s over en weer sturen word besloten dat ze gaat kijken of ze iets kan vinden wat die druk veroorzaakt. Ze kijkt heel voorzichtig bij zijn buiknavel maar door de spanning die erop staat springt de ontsteking open Ze springt aan de kant van de schrik 😊. Ze verzorgd het verder en zegt dat we maandag naar de eigen huisarts moeten. Dus 2 dagen later doen we dat ook . Die constateerde dus een ingekapselde ontsteking en Peter kreeg andere antibiotica. We zijn om de andere dag bij de huisarts geweest tot hij eindelijk zijn ok gaf dat we naar Frankrijk konden gaan. We zijn ook meteen de volgende dag, 9 november, vertrokken.

Al konden we nog niet veel doen omdat Peter nog erg moe was en we niet wilde riskeren dat de ontsteking verergeren zou zijn we rustig aan de slag gegaan. We hebben rond en in het huis nog wat meer opgeruimd. Tijdens dat opruimen kwamen we er achter dat er waarschijnlijk geprobeerd was om in de garage te komen, want het slot was verbogen , maar zo te zien was Peter zijn MacGyver slot er tegen bestand, want we misten niks. Dus voor we gaan moet er een nieuw slot op.
Verder weer wat in de tuin gewerkt. Het weer was nog best goed, al hadden we ‘s nachts wel soms regen. We hebben wat in de buurt gewandeld. Verder hebben we de plannen voor het huis nog eens goed nagekeken, en desgewenst aangepast. Ramen opgemeten en uitgeplozen waar dit het goedkoopst is. Daar waren we in Nederland al aan begonnen. Ook andere materialen vergeleken en nu weten we redelijk goed waar de alles het beste zouden kunnen halen, Nederland, Duitsland of Frankrijk.

Toen we nog in Nederland waren hebben we gekeken of we het hout voor de trap misschien in Nederland of in Duitsland goedkoper konden krijgen. Maar dat prijsverschil was zo klein dat we besloten de opdracht aan de zagerij in Frankrijk te gegeven om alle onderdelen van de trap te zagen. Toen we een paar dagen in Frankrijk waren kregen we het nieuws dat we eindelijk het hout voor de trap konden ophalen bij de zagerij. Die ligt gelukkig maar 800 meter van ons huis .
Ze waren zeer hulpvaardig met het inladen van de trapdelen. Eenmaal thuis hebben we alles uitgeladen. Omdat het die dag ook overdag veel regende hebben we de aanhanger dicht bij het raam gezet en zo alles op een snelle en redelijk droge manier binnen gekregen. Het is super mooi hout en ook erg zwaar.

Na nog wat extra meten , meten is weten, heeft Peter toch een groot gedeelte van het plafond eraf geslagen. Het is een plafond wat wij niet kennen, holle bakstenen platen die aan ijzeren haakjes aan de balken hangen. Peter is daarna begonnen met het framewerk te maken voor het plateau van de trap. Daarvoor hadden we niet genoeg hout dus dat hebben we nog even bij de bouwmarkt gehaald , en ook meteen weer prijzen vergeleken met Nederland en hier. We moeten toch nog veel beslissingen nemen en die moeten meteen goed zijn en voor een goede prijs, in verband met het budget. Daarom bekijken en rekenen we zoveel. En tot nu toe doen we het heel goed vind ik.
Alhoewel, een kleine tegenslag hebben we wel gehad. We hadden brandhout besteld, maar toen we navraag gingen doen waar het bleef bleek dat we opgelicht waren. Diegene gebruikte van een bestaande houthandelaar de naam en logo. De werkelijke eigenaar van de houthandel zei dat we dit moesten melden, dus gedaan. Helaas wat geld weg en nog steeds geen brandhout.

Verschillende delen van de trap zijn al geschuurd en kunnen in de beits gezet worden. Ondertussen is Peter begonnen met het maken van het bordes/plateau van de trap. Helaas kwam Peter er achter dat de geleverde plank hiervoor helaas niet de juiste maat had. Dit hebben we aan de zagerij doorgegeven en inmiddels hebben we ook al bericht dat we dit gewoon kunnen ruilen voor de juiste maat. Zodra we weer in Frankrijk zijn gaan we dat gelijk doen.

Dit keer hebben we thuis eerst een begrafenis, tijdens ons verblijf in Frankrijk hadden we bericht gekregen dat een tante van Peter , tante Ginny (93) overleden was. Gelukkig hebben we ook vele mooie gelegenheden om naar uit te kijken , zoals bv Sinterklaas vieren met de kinderen en kleinkinderen😊

Update 23-10-2023

(Peter) Langzaam begint het in Frankrijk ook wat kouder te worden. De dagen met 30 graden zijn wel voorbij, sterker nog de dagen dat de temperatuur boven de 30 graden uit stijgt worden steeds zeldzamer. Daarvoor in de plaats krijgen we dagen met donkere wolken, regen en storm. De eerste keer tijdens een avond met toch wel stevige wind in de voortent van de caravan liet ons toch wel geregeld rondkijken of alles wel bleef staan. Maar gelukkig, met de maatregelen die we genomen hadden staat de tent nu stevig.

We zijn naar Pierrefitte gegaan met de gedachte om de trap te gaan plaatsen. Zoals al eerder gemeld hadden we een offerte gevraagd voor het hout voor de trap bij een plaatselijke timmerfabriek. Helaas hadden we de offerte nog niet gekregen en zijn we even naar de timmerfabriek gegaan om te vragen hoe ver hij er mee was. Nou, hij was er nog niet aan toe gekomen dus zat er niks anders op dan nog maar even geduld te hebben. Aangezien ik wel precies getekend heb hoe die trap er uit gaat zien, konden we wel beginnen met maken van het gat in het plafond. Maar voordat we daaraan konden beginnen moesten we even plaats maken. Vorige week had ik de zolder al opgeruimd maar de ruimte onder, waar de trap gaat komen, had ik gebruikt om al mijn gereedschap neer te zetten. Dat moest eerst een andere plaats krijgen. In de garage achter het huis, waar ik vorige week krachtstroom had aangelegd stond de zaagtafel al en met de afkort zaag er ook bij in de zelfde ruimte hebben we die ruimte Zagerij genoemd, om geen verwarring te krijgen tussen deze en de andere garage. Tegen de achterwand nu ook schappen gemaakt waar al het andere spul kan staan, daarmee was de kamer waar de trap moet komen leeg.

Op het plafond afgetekend waar het gat moest komen en dan maar aan de gang. Ik had al een gat geboord door het plafond en had al gezien dat het plafond bestaat uit holle-bouwsteen-achtige platen van terracotta kleurige gebakken steen. Nog nooit gezien zoiets. Met een gewone hamer was er makkelijk een gat in te slaan en binnen niet al te lange tijd had ik al een aardig gat. Ik vond het wel eng om er onder te staan want voor mijn gevoel zou het hele plafond zomaar ineens naar beneden kunnen donderen, en daar wil je dan natuurlijk niet onder staan. Die vrees bleek niet gegrond, alleen dat wat ik met de hamer aan stukken sloeg kwam naar beneden, de rest bleef hangen. Nadat ik met een slijpschijf de grenzen van het gat had aangegeven kon ik de rest slopen. Een voorspoedig begin van de verbouwing.

Omdat ook in Pierrefitte de herfst zijn aankondiging aan het maken is, is het tijd om al wat planten in de grond te zetten. Die hebben we dit keer meegenomen. Jac had voor n stuk of honderd aardbeienplanten en bessenstruiken gezorgd. Die hebben we in de grond gezet. Voor het eerst ook dat we echt de grond aan het bewerken gingen. De boer had wel gezorgd dat het omgeploegd was, en had de grootste kluiten wel kapot gemaakt maar om het mooi gelijk te maken moest er toch nog heel wat werk gedaan worden. Met schop en hark zijn we aan de gang gegaan. Het koste wat moeite maar uiteindelijk zijn de planten de grond in gegaan. Laat het de dag erna nou de hele dag geregend hebben, beter konden we het niet gepland hebben. Hoe het verder gaat met de groei en bloei van de plantjes zullen met jullie gaan delen onder het kopje Zelfvoorzienend / De moestuin.

Wat het internet betreft, waren we er al snel achter gekomen dat we toch echt wifiversterkers nodig hadden. De afstanden hier en de dikke muren van het huis zorgden er voor dat we in de caravan niet zo’n geweldig ontvangst hadden. Had ik maanden geleden ergens gelezen dat de wifiversterkers van KPN alleen te gebruiken waren bij een modem of router van KPN, Angela had toch gevonden dat het wel mogelijk was om de KPN wifiversterkers te gebruiken bij andere modems. Zelfs met een omschrijving van de handelingen die je moet doen om ze aan te sluiten. En aangezien de wifiversterkers van Orange per stuk over de honderd euro kosten dachten we dat het zeer de moeite waard is om het toch op z’n minst te proberen. En het lukte. Met Pascal als hulplijn was het redelijk snel geregeld en hadden we in de caravan een uitstekend signaal.

Zoals gezegd het begint ook in Pierrefitte langzaam koud te worden dus zijn we op zoek gegaan naar een kachel. In de eetkamer is een schoorsteen aansluiting en we gaan er zo maar van uit dat deze schoorsteen nog in orde is. Onderin vonden we een ronde aansluiting en een vierkant luikje er langs. Eerst maar eens het ronde dekseltje verwijderd om te zien wat we daarachter zouden vinden. Er viel gelijk wat roet en andere rotzooi uit het gat. Met een tuinschepje een emmer troep er uit gehaald toen het luikje open proberen te maken. Dat viel nog niet mee. Het bleek dat het luikje, samen met het framepje goed geverfd was en dat de verf nu als stevige lijm het dekseltje stevig aan het framepje gehecht had. Uiteindelijk na veel krabben en wrikken kwam het dekseltje los. Ook daar kamen nog 2 emmers zooi uit. Maar toen leek de schouw vrij en toen we een krant in de schouw aanstaken zag je dat de schouw nog goed trok. De kachel zijn we gaan kopen in de Bricomarche, een doe het zelf zaak, een kwartiertje rijden hier vandaan. We hadden al onderzoek gedaan en wisten precies welke kachel we wilden hebben. In de winkel een medewerkster aangesproken , ons verontschuldigd voor ons slechte Frans, toen begon die medewerkster in het Nederlands te tellen. Verder als 5 kwam ze niet, dus wij konden al meer Frans dan zij Nederlands. Het bleek dat we de kachel konden bestellen en zaterdag ophalen. Zaterdag kregen we namelijk 10% korting en dat is toch de moeite waard op zo’n bedrag. Op zaterdag hebben we nog de benodigde buizen er bij uitgezocht. Thuis waren we blij dat Berty en Jac er waren. Die kachel is een behoorlijk zwaar ding, dus konden we een paar extra handen goed gebruiken. Uitgetekend waar de pijp de schoorsteen in moest. Toen het gat geboord. 15 cm rond. Wat een geluk dat ik zo’n boor hier bij me had, met dank alweer aan Pascal die dat ding eens heeft aangeschaft toen we in Meerlo een gat in de muur moesten maken voor de afzuigkap. Dat boren was een zwaar werkje maar gelukkig ging het heel voorspoedig. Binnen 10 minuten zat het gat er in en konden we de buizen aansluiten. Kachel op zo’n plaats en stoken maar. Potverdikkie, dat ding was nieuw en dat merkten we door de blauwe damp die vrij kwam. Gelukkig was dat alleen maar de eerste keer. De schouw deed wat ie moest doen. De rook kwam er aan de bovenkant netjes uit. Nou alleen nog openhaardhout bestellen en we hebben het deze winter niet meer koud.

Buiten heeft Angela ook nog verder gewerkt aan het maaien van het hoge gras. Berty heeft haar geholpen met het bijeen harken en op een hoop gooien van het gemaaide gras. Achter de garage stond het helemaal vol met bramen struiken. Ik wist echt niet hoe ik die zou moeten bestrijden maar Jac kwam met het idee om de taaie stengels te bestrijden met een heggenschaar. Hij heeft de elektrische heggenschaar ter hand genomen en is aan de gang gegaan. Het was een schot in de roos. Binnen niet al te lange tijd was er mooi begin gemaakt en kon Jac met de heggenschaar de bramen aan de grond af scheren. Wat ik als een probleem zag bleek met de juiste aanpak en het juiste materiaal toch niet zo’n probleem maar alleen een uitdaging. Het was toch nog wel een flink karwei, er stond echt veel, maar met de hulp van Berty was binnen enkele uren toch weer een flink stuk van onze tuin schoongeveegd. Super goed gedaan.

Berty en Jac zijn dus een weekje bij ons geweest om ons te helpen met het werk maar ook met bekijken van de uitdagingen en zoeken naar oplossingen. Het is altijd fijn om wat te kunnen overleggen als je naar de juiste oplossing aan het zoeken bent. Maar buiten dat waren Berty en Jac er natuurlijk ook voor de gezelligheid. Zoals we dat zo doen in Frankrijk beginnen we de dag niet al te vroeg en ontbijten we samen rustig. Evenzo hebben we na gedane arbeid genoten van de rust, van de zon die zich nog geregeld duidelijk liet zien en van een lekker drankje. Elke dag samen gegeten, heerlijke gerechten die Angela elke dag weer voor de dag tovert en van het gezelschap. Wat korte wandelingen gedaan in de buurt en zondag hebben we vanuit de auto de buurt een beetje bekeken, en een bezoek gebracht aan het klooster in Dompierre. Het enige wat te bezoeken was, is alleen een winkeltje dat producten verkoopt die de monniken daar zelf maken. Allemaal natuurproducten natuurlijk van bier tot honing en wat religieuze beeldjes.

Roef mocht niet mee naar binnen dus hebben we om beurten even binnen gekeken. Al met al heeft het wat werk betreft misschien niet dat opleverde wat we van te voren hadden gehoopt maar het was toch een gezellige tijd.

Update 16-10-2023

(Peter) Begin oktober zijn we weer voor wat dagen in Pierrefitte. de internetaansluiting is gelukkig werkende. Dat heeft toch nog wat voeten in de aarde gehad. Het bleek dat in het verleden de telefoonlijn die bij ons huis hoorde was vergeven aan een ander. In ons huis werd de lijn niet meer gebruik, en omdat het de enige vrije lijn was in de “box”, en er op enig moment vraag ontstond is die lijn toen voor een ander gebruikt. Nu wij ook weer een telefoonlijn moesten hebben, internet komt namelijk nog via de telefoonlijn in huis, was er geen plek meer voor ons. Het telecom bedrijf moest eerst werkzaamheden doen om weer een vrije lijn voor ons te maken. Wat die werkzaamheden precies inhielden weten we niet, maar er kwam een man in werkkleding, duidelijk herkenbaar als een telecommunicatiebedrijf medewerker, kijken hoe de situatie precies was. Dat kon hij blijkbaar vanaf de wegkant al zien want hij bleef enkel daar staan kijken.

Angela was binnen bezig en ik was buiten langs het huis toen we plots een hond zwaar hoorden blaffen. Allebei liepen we naar de voorkant van het huis, waar Roef aan een lange lijn lag, om te kijken wat voor een hond er kon zijn die zo blafte. Tot onze grote verbazing was het Roef die de man in werkkleding op de een of andere manier bedreigend dicht bij vond komen. Nog nooit hadden we Roef zo zwaar horen blaffen. Het is ook niet een echte waakhond alhoewel hij dat zo af en toe wel doet. In zo’n geval staat ie recht op zijn poten, steekt hij zijn oren zo recht mogelijk omhoog, alhoewel dat voor Roef niet meevalt met zijn hangende flaporen en kijkt hij heel alert naar de plaats waar hij iets denkt te zien of te horen en hoor je een zacht “mwoef” . Maar zo’n zware blaf was helemaal nieuw voor ons. De man van het telecommunicatiebedrijf mompelde iets van dat hij thuis ook een hond had maar bleef toch op respectabele afstand. Hij had het snel gezien, want even snel als dat ie gekomen was, was hij ook weer verdwenen.

We hadden al een bericht gekregen van Orange dat we moesten bevestigen dat de lijn goed werkte, toen we nog in Nederland waren, maar wilde natuurlijk eerst echt checken of het ook werkelijk werkte. Toen we dan op 1 oktober in Pierrefitte aankwamen heb ik het modem gelijk aangesloten op de stroom en de telefoonaansluiting, en nadat het kastje was opgestart, zich zelf had geupdate en opnieuw had opgestart hadden we internet.

Om in Frankrijk toch wat makkelijker van allerlei diensten gebruik te kunnen maken, hadden we besloten om toch ook maar een Frans mobiel nummer aan te schaffen, een prepaid sim-only, dat zijn dan de kosten ook niet. Daarvoor zijn we wel naar Moulins moeten gaan, naar de winkel van Orange om het te regelen. Het is daar gebruikelijk dat je voor in de winkel wordt aangesproken door een medewerker die vraagt wat je precies komt doen. Net als een restaurant waar je je meldt bij een medewerker die je dan netjes naar je tafel begeleid. In de winkel mochten we dan wachten tot er een medewerker beschikbaar is, dan kun je verder lopen. Het was best aandoenlijk om te zien hoeveel moeite deze jonge man deed om ons in zijn beste Engels te woord te staan. Hij verontschuldigde zich meermaals dat hij niet beter Engels sprak, terwijl wij toch degene zouden moeten zijn die Frans zouden praten. Gelukkig, de man die ons vervolgens heeft geholpen sprak beter Engels.

Anderhalve week zijn we weer in Pierrefitte gebleven. In die tijd hebben we onder andere de slaapkamer onder handen genomen. Het behang wilden we van de muur af halen en het plafond schoon maken. Door dat het rolluik van deze kamer niet werkt is er lange tijd niet gelucht in die kamer waardoor op de koudste plekken tegen plafond en muren wat schimmel was gegroeid.

Aangezien het behang op verschillende plekken al los aan het komen was leek het ons geen hels karwei om het helemaal te verwijderen. Maar dat viel dan toch een beetje tegen. Onder het behang was namelijk een dun laagje schuim tegen de muur geplakt en de lijm die ze daarvoor gebruikt hadden was van degelijke kwaliteit geweest. het moeste er grotendeels cm voor cm met een plamuurmes vanaf gestoken worden. Angela was hiermee begonnen en moest na een dag ploeteren dit bekopen met vast zittende spieren in haar schouder en vandaaruit een vervelende hoofdpijn. Een massage van mij verlichte wel maar kon de klachten niet helemaal verhelpen. Zelf was ik ondertussen met andere dingen bezig, dat vertel ik dalijk nog wel, zodat ik haar die dag niet heb kunnen helpen met het vervelende karwei. Op mijn dringende advies heeft Angela de slaapkamer de dag er na maar links laten liggen maar ze wilde natuurlijk toch ook nuttig bezig zijn. Met de lichtere bosmaaier die we meegenomen hadden, deze hadden we geleend van Geert omdat deze een dikkere en stevigere maaidraad heeft en deze zou de bramenstuiken wel de baas moeten kunnen, ging Angela aan de slag om het stuk ten oosten van het huis te maaien. Helemaal in het begin had ik er een klein paadje gemaakt maar verder waren we daar nog niet gekomen. Ze kon het apparaat bedienen zonder dat ze last had van haar spieren, dus vol goede moed aan de slag.

Ik zelf had me voorgenomen om deze week voor de zaagmachine in de garage krachtstroom aan te leggen. We hebben 3 fase in huis ik hoefde dus enkel een draad vanaf de meterkast naar de garage te leggen en daar een krachtstroom wandcontactdoor te monteren. En als je dan toch bezig bent, ook maar gelijk op de zolder wat licht en wat stopcontacten aanleggen. Verder wilde ik de zolder ook aanvegen en van alle spinnenwebben en stofnesten ontdoen. Om prettiger te kunnen werken ben ik natuurlijk met het schoonmaken begonnen.

Buiten het stof stonden er nog een paar oude meubels op de zolder. Wat bedden, een grote en een klein tafeltje en een kast waarvan de deuren er niet meer aanhingen en de schappen op de bodem waren gevallen. De achterkant zat ook iet meer zo stevig in mekaar. De bedden en de tafels heb ik voorzichtig door het luik naar onder laten zakken waar Angela ze heeft aangepakt en opgeruimd.

De kast daarentegen hebben we ritueel afscheid van genomen. Die is met een vaart door het open luik naar onder geduwd, waar ie in stukken op de grond uiteen viel.

Zoals jullie op de foto van ons huis kunnen zien, hebben we aan de voorzijde 2 luiken. Dat zijn de enige toegangen tot de zolder. Het luik boven de voordeur, zo had ik tijdens ons vorig verblijf al ontdekt, kon ik niet echt gebruiken omdat aan de binnenkant, tegen het kozijn van dat luik een zwerm wespen hun thuis hadden gemaakt.

Het waren wespen die tijdens het vliegen hun achterpoten laag achter zich aan sleepten. Door deze bijzondere eigenschap hadden we snel gevonden wat voor wesp het moest zijn, de Franse veldwesp. Google leerde ons dat het geen vervelende wespen zijn, niet van die wespen die je het leven tijdens een BBQ lastig maken, maar vredelievende wespen die niet van zoetigheid houden. Ze leven in kleine kolonies en maken hun nesten op een beschutte plaats. Ik hoopte dus, als ik nou het luik open zet, dan is de plek waar ze zitten niet meer zo beschut, dan gaan ze misschien wel vanzelf weg. Dat was niet zo’n gekke gedachte blijkbaar, want na een paar uren waren alle wespen vertrokken. Misschien omdat ik in die tijd op de zolder bezig was, zijn ze niet verder de zolder op gekomen maar hebben ze hun heil elders gezocht. Probleem opgelost.

Omdat ze in Frankrijk vooral gebruik maken van die flexibele elektriciteits-buizen vind je alleen die in de winkel. Ik dacht ook dat is handig maar kwam er snel achter dat het doorvoeren van een bundeltje installatie draden bij zo’n flexibele buis wel heel lastig is. Het heeft wat zweetdruppels gekost maar uiteindelijk is het toch allemaal gelukt. De zaagtafel, die alweer wat jaartjes werkeloos stond te wachten om wederom in gebruik te worden genomen, startte vol energie op. De lampen op de zolder lieten mij de volle grootte van de zolder in een oogopslag zien. Dat is dan zover gedaan, klaar om er in de toekomst kamers op te maken.

Toen ik na een tijdje ging kijken hoe het met Angela ging, die nog steeds met de bosmaaier in de weer was zag ik tot mijn grote verrassing dat ze echt een heel groot stuk al gemaaid. Dat had ze vlot gedaan en ook al alles bij elkaar geharkt en op een hoop gegooid.

De dag daarna zijn we samen in de slaapkamer verder gegaan met het behangvrij maken van de muren. Wat een klotewerk zeg. We hebben er op een gegeven moment een eind aan gemaakt door het nog goed zittende behang voorlopig te laten zitten. We hebben het plafond schoon gemaakt en een fris likje verf gegeven. De rommel opgeruimd, stof gezogen en gedweild. Angela heeft voor een nachtkastje, een lampje en wat matjes gezorgd. Nou dat ziet er al weer heel gezellig uit. Komende week komen Berty en Jac mee om ons een tijdje te helpen, op deze slaapkamer kunnen we ze met een gerust hart laten slapen.

Tussen alle bedrijven door heb ik getekend hoe de trap van onder naar de zolder er uit moet komen te zien. Alle onderdelen in detail getekend en daarmee zijn we op pad gegaan. Bij ons in de straat, een kleine kilometer verderop, is een timmerfabriek gevestigd. Daar zijn we met de tekeningen naar toe gegaan en gevraagd of ze het hout dat ik daarvoor nodig heb kunnen leveren. Ook nu weer blijkt dat de Fransen heel vriendelijk en behulpzaam zijn. Dat we via Google translate communiceren is geen probleem en de timmerfabriek eigenaar maakt ook gelijk gebruik van onze app om zijn Franse verhaal naar het Nederlands te vertalen. Samen hebben in de werkplaats gekeken naar het hout dat uitermate geschikt is voor trappen. Terug bij de computer hebben we naar mijn tekeningen gekeken die ik ondertussen naar hun toe gestuurd had. Komt allemaal helemaal goed, hij zou een offerte maken van wat het allemaal gaat kosten. Eind van de week zou de offerte gestuurd worden, maar helaas hebben we een hele week later nog niks ontvangen. Nog even wachten dus. Het was de bedoeling dat ik samen met Jac de trap zou gaan plaatsen. Ben benieuwd of dat nog allemaal gaat lukken.

Op woensdag terug naar Nederland voor de verjaardag van Pelle (helaas konden we daarom niet naar de verjaardag van Bart) en van Berty, een uitvoering van het amateurtoneel Siebengewald en een nieuwe lading spullen. Volgende week dinsdag gaan we weer terug, met hulp dus, om nu echt te beginnen aan de verbouwing.

Update 14-9-2023

(Peter) Het moge duidelijk zijn dat we het huis enigszins willen gaan aanpassen naar onze smaak en naar de eisen van de tegenwoordige tijd. Dat betekend in ieder geval dat we het huis van top tot teen gaan isoleren, dat we een comfortabele en knusse zitkamer willen gaan realiseren, dat er een moderne keuken komt en dat de slaapkamer op een andere plaats gaat komen met aangrenzend een inloopkast en badkamer. Natuurlijk willen we een trap maken om naar de bovenverdieping te kunnen zodat we daar logeerkamers kunnen realiseren en gaan we alle ramen vervangen voor ramen met dubbel glas. Dit zijn wel de grootste aanpassingen die we in huis willen gaan doen.
Buiten dat hebben we natuurlijk ook nog allerlei ideeën over hoe het hele terrein moet worden ingericht.

Om niet achteraf in de problemen te komen hebben we als eerste een bezoek gebracht aan de Mairie, het gemeentehuis. In Pierrefitte geeft dit gebouw ook nog onderdak aan de post en aan de bibliotheek. We wilden ons gaan voorstellen aan de Maire, de burgemeester, maar helaas die kon ons niet te woord staan omdat die nog op vakantie was.
Buiten het voorstellen gingen we natuurlijk ook naar de Mairie om duidelijkheid te krijgen over wat we allemaal mogen verbouwen en wat voor vergunningen we daarvoor moeten aanvragen.
Gelukkig, niet alleen de Maire, maar ook een medewerkster wist daar alles van en we konden gelijk bij haar terecht.

Stel je wat betreft de ruimte van het gemeentehuis niet te veel voor. We kwamen door de voordeur van het gebouw binnen, gelijk in de ruimte waar de secretaresse zat die ons allervriendelijkst ontving en de collega waar we ons konden melden voor uitleg van vergunningen zat 2 meter verderop in de zelfde ruimte.
Aan het einde van de smalle kamer stond het raam open. Door de opening van het raam keken we in een tuin met wat bomen en struiken. Dicht bij het raam een paars bloeiende vlinderstruik en de vogels vlogen druk van de ene naar de andere struik. Wat toch een rustgevende werkomgeving.

Tot onze grote tevredenheid bleek voor de meeste van onze plannen alleen een déclaration préalable, een voorafgaande verklaring, een ter kennisgeving nodig te zijn. De gemeente mag er dan wel een maand over doen om die goed te keuren. Alleen voor het aanleggen van het terras, dat groter wordt dan 20 m2 moeten we een Demand de permis de construire, zeg maar een bouwvergunning aanvragen. Daar mag dan de gemeente ook 2 maanden over doen om dat goed te keuren. Verder kunnen we aan de binnenkant van het huis doen en laten wat we willen. Daar wil de gemeente niks over weten. Hoe we straks, verder in de toekomst in de tuin een tuinhuis / buitenkeuken met eventueel sauna gaan maken, zullen we te zijner tijd wel via een nieuwe vergunning gaan duidelijk maken bij de gemeente.

Het invullen van de papieren was toch nog wel een heel werk. Doordat alles natuurlijk enkel in het Frans op de papieren staat maakt het voor ons niet makkelijker. Andermaal heeft Google ons heel erg geholpen. Nu nog de benodigde tekeningen maken en er bij voegen en dan kunnen de aanvragen terug naar het gemeentehuis.

Ondertussen zijn we rondom het huis verder gegaan met het maaien van het gras en hebben we in het huis de bestaande keuken en badkamer aangepakt. Het ziet en nu weer netjes uit, het heeft allemaal een kleurtje gekregen. Oude spullen er uit, onze eigen spullen er in. Nu kunnen we weer met een fijn gevoel van die voorzieningen gebruik maken.

(Angela) Zoals Peter al beschrijft hebben we redelijk duidelijke plannen over hoe ons ideale huis er uit zou moeten zien. En wat is het dan fijn dat na een bezoek aan het gemeentehuis blijkt dat die dromen in elk geval verder gedroomd kunnen worden en zelfs gerealiseerd.

De badkamer en keuken hebben inderdaad een kleurtje gekregen, ik dacht doe maar meteen een statement, antraciet. Maar het ziet er best leuk uit vind ik. Misschien een gedachte om mee te nemen naar de nieuwe badkamer. En zoals al gezegd is het douchen nu ook een stuk fijner.

Voordat we echt aan het verbouwen gaan moesten deze dingen in onze ogen toch echt eerst gebeuren, je moet er tenslotte nog een hele tijd gebruik van maken eer de nieuwe douche enzo klaar is. Zo ook buiten. Het huis moet er toch bewoond en netjes uitzien vinden we. Dus zijn we, waar Peter vorige keer al aan is begonnen, verder gegaan met het hoge gras rond het huis kort te maaien. Nu Peter de bosmaaier met een harnas kan gebruiken is dat een stuk minder vermoeiend voor hem . Al is met +35 graden alles vermoeiend. Maar we hebben 1 kant van het huis al netjes .

Reacties

Laat een antwoord achter aan Annette Reactie annuleren

4 reacties op “Verbouwing”

Ger

20 juni 2024

Peter, als je nog eens een zware aanhangwagen naar Frankrijk moet slepen dan kun je beter net voor Luik de afslag naar de E42 richting Aken nemen en dan de E42 blijven volgen via Malmedy tot aan Sankt Vith. daar pak je dan de N62 richting de grens van Luxemburg om daar de E421 te pakken die midden in Luxemburg overgaat in de autoweg A7. Die loopt mooi om de stad Luxemburg heen en komt dan uit op de Route Soleil. Is korter en geen grote hellingen. Met de caravan heb ik, als ik die kant van Frankrijk uitging, deze weg altijd gereden. En in de vakantietijd nog een voordeel, je kunt er op verschillende plaatsen tanken zonder in de rij te hoeven staan.

Beantwoorden
Jacqueline

7 oktober 2023

Ha Peter en Angela, we vinden het heel erg fijn om de verhalen van jullie grote avontuur te lezen.

Wat vooral heel leuk is, is dat wij precies weten waar jullie mee bezig zijn en waar. We hebben tenslotte een rondleiding gekregen door het hele huis door de vorige eigenaars en jullie.

Ook jullie beschrijving van het gemeentehuis kunnen we helemaal beamen. Ook wij waren daar, maar voor een heel andere reden… De behulpzaamheid van de secretaresse was ook toen voor ons heel erg groot. Zelfs de juffrouw van de school ernaast werd erbij gehaald omdat zij perfect Engels sprak.

We houden jullie blog zeker in de gaten en vinden het ontzettend leuk dat jullie deze prachtige onderneming met ons deelt.

Groetjes Carolus en Jacqueline

Beantwoorden
Annette

22 september 2023

Goed bezig elke keer een beetje meer
Zo komen jullie er wel ik heb er wel vertrouwen in

Beantwoorden
Berty

14 september 2023

Jullie zijn goed bezig. De de badkamer ziet er goed uit nu je deze schoon gemaakt hebt en er een kleurtje op hebt gedaan. Goed bezig.

Beantwoorden